mənə möcüzə yaşatdı.
Nəhayət vaxt gəlib çatdı.Təyyarə havaya qalxıb sadəcə 3 saat sonra İstanbulda yerə endi. Elə hava limanında həmin mədəniyət mərkəzinin əməkdaşları məni qarşıladı. Layihə belə bir layihə idi.Müxtəlif ölkələrdən gələn gənclər Türkiyənin müxəlif şəhərlərində qruplar halında göndərilir və orada bir aylıq türk dili kursu keçərək həm də bir çox rayonları gəzirlər. Bu layihədə 30-dan çox ölkədən gənclər vardı. Mən qruplaşmada Gaziantep şəhərinə düşmüşdüm. Havalimanında bir neçə saat gözlədikdən sonra məni Antepe göndərdilər.
Yol uzun və sıxıcı idi avtobusla 18 saat yol getdik. Antep avtovağzalına çatdığımda məni başqa bir adam qarşıladı. Maşınına mindirib Gaziantep Universitetinə yola düşdük. Hava çox isti idi.Maşında gedərkən məni qarşılayan xanım Antepin gözəlliklərindən danışırdı.Uzun söhbədən sonra isə mənimlə birlikdə layihədə iştirak edənlərdən söhbət açıldı.O mənə siyahını verdi. Siyahıda Bosniyadan, Albaniyadan, İran, Pakisan, Əfqanıstan, Misir, Monqolustan, Liviya və Qazaxıstandan olan gənclər idi.Elə siyahıya baxanda qrupda 6 oğlan və 24 qızın olduğunu gördüm. Öz özümə “Bax bu əla olacaq” dedim. Düzünü desəm elə qız həvəskarı deyiləm ama yenə də bu xoş gəldi mənə.Çox oğlan bir yerə toplaşanda söhbət mövzuları qizlardan, futboldan və gic gic söhbətlərdən yuxarı səviyəli olmur.Mənimsə bu mövzularla aram yox idi Ama qızlarla dostluğum həmişə tuturdu.Nə də olsa qız oğlan dosluğuna çox inanırdım.
Universitetə çatdıq və mənə qonaq evində bir otaq verdilər. İlk gələn mən idim. Yorğun olduğum üçün teziklə otağa keçib yatmağa başladım. Bu qonaq evi hələ ki mənə çox adi görünürdü.Bir mərətəbəli və 12 otaqlı bir yer idi. Ama zamanla bu otaqlar dolacaq və sadəcə bir otaqda, mənim otağımın qarşısındakı bir qız, tanımadığım bir millətdən, tanımadığım mədəniyyədən olan bir qız məni həmin milllətə, həmin ölkəyə necə çəkib aparacağını təsəvvür belə etmədən yatırdım. Əvvəllər də yay məktəblərində olmuşdum. Fərqli ölkələrdən insanlarla dost olmuş və çətin