yedik və sizə də pay gətirdik.Ama əvvəl get yeməyini ye.Artıq hamı gedib yeməyə.
- Yox yeməyə getmirəm.Birdən nəsə ehtiyac olar.burda gözləyəcəm.
- Tamam.Necə istəyirsən
Uşaqların hamısı artıq yeməkxanaya getmişdi və yeməyə başlamışdı.Ama mən elə qapının ağzındaca oturmuşdum.Ac idim ama nəsə ürəyim yemək istəmirdi.Axı nolmuşdu ona.O niyə belədi, niyə bir çarəsi yox idi bunun.Niyə bu niyələrin bir cavabı tapılmır axı.Belə belə suallarla vaxt keçdi və Dinara çölə çıxıb mətbəxə getdi.Soyuducunu açdı və nəsə axtarırdı.
- Nolub? Nə axtarırsan?
- Kola axtarıram.Saltanat çox sevir kolanı.
- Gözlə gedim marketdən alım gətirim
- Axı market uzaqdı sən ora gedib gəlməyin əziyət olar
- Heç nə olmaz get içəri gələndə çağıracam səni
Çöldən bir velosiped götürüb marketin yolunu tutdum.Market universitetdən kənarda olduğu üçün elə campüsdən çıxmaq uzun çəkirdi.Kolanı alıb qayıtdım və Dinaraya verdim.Çox keçmədi uşaqlar da yeməkdən gəldi.Mənim payımı paket edib gətirmişdilər.yeməyi yeyib bitirməmişdim ki Saltanat içəri girdi.
- Hüseyn.Sənə təşəkkür edə bilmədim.Əslində nə qədər təşəkkür etsəm də azdı.Ama yenə də çox sağ ol. Yaxşı ki varsan.
- Dəyməz bu mənim insanlıq borcumdu ama noldu sənə? Niyə belə oldu ki?
- İnan mənə nə olduğunu heç xatırlamıram.Sonuncu xatırladığım Xan mağarasına girməyimizdi.Ondan sonrasını xatırlamıram.Hətta sənin gətirməyini belə qızlar danışdı mənə.
- Necə yəni gəlməyimiz sənin otaqdan yatman gördüyün kabus mənə dediyin sözlər xatırlamırsan?
- Yox valla heç nə xatırlamıram..ama hər halda sabah xatırlayaram çünki yaddaşımın özünə gəlməyi bir az çəkir.
- Hahaha bəs yaxşı sən paltarını necə dəyişdin? Axı sən gəzməyə gedəndə bu paltarda deyildin hə?
O bir an duruxdu və özünə baxdı.Düşündü düşündü ama bəlli oldu ki həqiqətən yaddaşını itirib və paltarını özü dəyişdiyini bilmir
- Yox əşi.Sən elə etmərsən məncə.Hə? çt inanmaram mümkün deyil.hüseyn qorxutma məni
- hahaha yox narahat olma zarafat edirəm özün dəyişdin.ama mənə dediklərini