i xatırlamırsan hə?
- yox nə demişəm bilmirəm ama bunu sonra danışsaq olar? Çünki indi qızlarla bir az dolanacam özümə gəlim.
- Hə yaxşı çıx
O sağollaşıb çıxdı və mən arxasınca baxıb tək bir söz deyə bildim onu da öz özümə.”Bəs mənim dediklərim?” o ona sevgi etirafımı da xatırlamırdı.Ama məncə belə yaxşı idi.Normalda qızlara sevgi etiraf edende onu söyürmüşsən kimi bir sifət göstərirlər.Küsürlər və hətta münasibəti belə kəsirlər.Halbuki etdiyin tək şey var sən sadəcə onu digər qızlardan fərqli bilib sevmisən.Ona görə də düşünürdüm ki elə xatırlamasa daha yaxşıdı..
Ertəsi gün Şanlıurfa gəzintisi vardı.Ona görə də səhər erkəndən hazırlaşıb yola çıxdıq.Ama Ondan qabaq Halfeti deyilən yerə gedib Fərat çayında tur atacaqdıq.İnternetdə araşdıranda maraqlı bir şeylə qarşılaşmışdım. Dünyada möcüzəvi olan qara qızılgül yanlız və yanlız burada bitirdi.Əgər burdan çıxarıb başqa yerə əkmək istəsən belə rəngi dəyişərdi və çox istərdim ki o gülü tapıb ona hədiyyə edim.Halfetiyə çatan kimi gəmiyə mindik və çayda Roma dövründən qalmış qalaların ətrafında gəmi turu etdik.Qayıdanda isə düşər düşməz yola çıxıb o gülü axtarmağa başladım.Bir mağazaya girib satıcıdan hardan tapa biləcəyimi soruşdum.Satıcı bu gülü indi tapa bilməyəcəyimi dedi.Sən demə bu gül yanlız yaz ayları bitirmiş.İndi isə iyul ayı idi.Çox məyus olmuşdum nə qədər dirənsəm də mümkün olmadığını bildim.Satıcı mənə o gülün maqnitini satdığını və onu hədiyə edə biləcəyimi dedi.Fikir xoşuma gəldi.Özün tapmasam da saxtasını verim heç olmasa.Alıb çantama qoydum və yemək yediyimiz restorana getdim.çantanı ona uzatdım.O elə başa düşdü ki çantanı saxlaması üçün ona verdim.
- Neynirsən? Aç içini
- AaA bu nədi?
- Qara gül.Yanlız burda bitir..Buraya məxsus bir güldü.
- İlk dəfədi görürəm.Çox gözəldir.-deyib yenidən çantaya qoydu
- Ora niyə qoydun.Öz çantana qoy.Onu sənə almışamm
- Dəlisən Hüseyn? Hər gəzintində hədiyə almağa məcbursan? Yükümün yarısı sənin hədiyələrindi ye
- həftə yarımdan sonra ayrılanda bu