bitdiyini gördük.Hamı çölə çıxıb hərə
bir yerə dağılırdı.Bizim servis də artıq gəlib
qapıda dayanmışdı.Hamımız avtobusa doluşub
Gaziantepə yola düşdük.Hamı oynamaqdan
yorulmuşdu.və hamı elə minən kimi də yatdı.O
həmişə padruqası olan Dinara ilə otururdu
avtobusda və bir birlərinə yastıq rolunu
oynuyurdular qucaqlaşıb yatırdılar.Avtobus bir
benzin doldurma məntəqəsinin yanında
dayandı.düşüb mağazadan su falan
aldıq.Vitrində bir şokolad gördüm adını ilk dəfə
görürdüm ama üstündə ürək şəkli vardı və “aşk
için” sözləri yazılmışdı.şokoladdan ikisini
götürdüm və bir az su aldım.Avtobusa qalxdım və
sanki planlanmış kimi onun yanı boş idi.Dinara
digər qazax qızın yanına keçmişdi.Onun
yanında oturdum.O yaman yuxulu idi və
yatmışdı.Hər halda avobus tərpənəndə oyanar
dedim.Ama tam əksi baş verdi.O avtobus
tərpənən kimi üstümə yıxıldı və başını dizimin
üstünə qoydu.dizin qızın dizindən sərt olduğunu
hiss edəndə gözlərini açdı “aa sənsən” deyə
sayıqlayıb yenə yatdı.Cibimdəki şokoladlar da
eləcə əzilərək xoşbəxt oldu.
Layihənin bitməyinə 6 gün qalmışdı və bunun 3
günü Antepdə qalan 3 günü isə İstanbulda
olacaqdı.Sonra da hərə öz ölkəsində öz
həyatlarına davam edəcəkdi.Ona görə də son
gəzintilər idi.Urfa gəzintisi bizim başqa rayonda
olan son gəzintimiz idi.Onun ertəsi günü
idi.Bazar günü idi və dərs yox idi.Hava olduqca
isti idi.Saltanat isə yemek otaginda oturub
diziye baxırdı.Diziye baxanda o cox gülmeli
olurdu.Çünki gah ağlıyırdı gah gülürdü gah
aktyorları söyürdü.Mənsə bunu görəndə ilişməyə
bilmirdim.Əsəbləşəndə çox şirin olurdu.Bu dəfə
də elə söz atdım.onun bu halına güldüm necə
əsəbləşdisə qabağındakı suyu başıma tökdü.Təbii
ki intiqamsız olmayacaqdı.Bir fincan su
doldurub ona atmaq istəyirdim ki qaçıb otağa
girdi.Nə qədər elədimsə çıxmadı.Mənsə
acığımdan fincanı balaca vedrə ilə əvəz
etdim.Onun qazax padruqalarından kömək
istədim.Əvvəl onlara da inanmadı ama sonra
biri nə dedisə qapını açıb sadəcə başını çölə
çıxardı.Qapının