aşağı düşdük və hamı otaqlara keçib
rahat rəqs etsin deyə raha paltarlar geyinidi
ama hələ rəqsin başlamağına 1 saat var
idi.Etdiyimiz rəqslərsə türk yallısı , delilo,
hoplatma falan idi.
Qonaq evindən çıxıb musiqi dinləmək üçün
yeriməyi qərara aldım.Hava çox gözəl idi
yollarsa tam sakit və işıqlı idi.Belə anlarda
musiqiyə qulaq asmağı çox sevirdim.Elə yolla
gedirdim ki rəqs məktəbinin yanında ağacların
arasında skamyada oturan bir nəfər
gördüm.Düzü əvvəl seçə bilmədim kimdi ama
yanına gedəndə gördüm ki Saltanatdı.O da
mənim kimi istirahət etmək üçün
çıxmışdı.Yanına oturdum.
- Nə oturmusan?
- Heç.Səssizliyə qulaq asırdım.
- Bu səssizliyin artıq 2 gün ömrü qaldı.2 günə
burdan çıxırıq.İstanbula gedirik
- Ehhhh belə baxıram hər yer xatirə ilə doludu.
- Saltanat, sənə əslində təşəkkür borcluyam.Bu
yay məktəbi sən olduğun üçün gözəl oldu.
- Əsl mən sənə təşəkkür edirəm.Çox kömək
etdin.Günlərimi sən maraqlı etdin.Ən əsası o
göz yaşlarımı sən sildin.bir aylıq da olsa illərin
dostlarından da sevgililərindən də çox yanımda
oldun.
- Ama gedirik.artıq 5 gün sonra nə sən olassan
nə mən.Heç əlaqəmiz belə olmayacaq
- Olsun bizim ortaq dostumuz var.Ay və
ulduzlar.Onlarla danış məni onlardan xəbər al
- Sən də nə vaxtsa dərdlənsən, nə vaxtsa
ağlamaq isəsən üzünü aya tut.Əmin ol ki səsin
mənə gəlmiş olacaq.Əmin ol ki bütün qəlbimlə
yanında olacam.
Saltanat yavaşca qoluma girdi və başını çiynimə
qoydu, gözlərini yumdu və asta səslə:
- Hüseyn...
- Bəli?
- Səni sevirəmmm.Araya sakitlik çökdü bir müddət heç birimiz
danışmadıq.Niyə bilmirəm ama çox
üzülmüşdüm.çox yox sadəcə 5 gün.Sevgimizin
cəmi beş günlük ömrü qalmışdı.Çox
qəribəydi.ayrılacağını biləcəyin halda
sevmək.Öləcəyini bilə bilə yaşamağa
bənziyirdi.Uçacağını bilə bilə bir evi tikməyə
bənzəyirdi. Uçurumu görə görə addımlamağa
bənzəyirdi.Sevgimizin ölümcül xəstəliyi vardı
ayrılıq adında.Artıq beş gündən sonra o öz
ölkəsinə gedəcək.Təhsilinə davam edəcək və ən
ağırı isə o sadəcə