e ki istəmirəm vəssalam.Səni
öldürmüyəcəklər ki
- Demək asandı ay Hüseyn elə bilirsən demirəm?
Hər şey dedim hər şey etdim.Ama dediklərindən
dönmədilər.Tək yolum intihar etmək idi ki onu
da heç vaxt etmərəm.Ya dəyiş da
mövzunu.dedim axı gedənə qədər deyək gülək
əylənək.
Bizim mağazaları belə deyə gülə gəzməyimiz
saat yarım çəkdi və cəmi bir saat sonra isə
proqram başlayırdı.Ama mən yorğunluqdan
ayaqüstə dura bilmirdim.Onu mağazadan güclə
çıxartdım.əlində kosmetika dəsti, bəzək əşyaları
vardı.
- Nənənə kosmetika almısan?
- Yox bunlar padruqalarıma almışam.nənəmə
axtardığımı tapa bilmədim ona görə də sən
sabah mənimlə çarşıya gəlirsən.
- Sabah İstabula gediriy e.Nə çarşı
- Əşi İstanbul saat 4-də çıxırıq.O vaxta kimi
gedib gələciyik da.
- Yaxşı gedərik indi tələs tədbirə gecikəciyik.
Tədbir axşam yeməyidən dərhal sonra saat 9-
da idi.Artıq hər şey hazır idi.Səs sistemi
quraşdırılmışdı.Zurna balaban daxil olmaqla
geniş bir orkestr də gəlmişdi.Universitetin
prorektorlari, rektoru ailələri ilə birlikdə bizimlə
görüşməyə gəlmişdi.Süfrədə Bosniya böyrəyindən
tutmuş, Liviya misir şirniyatlarına kimi hər şey
var idi.Tədbir başladı və biz rəqsimizi edib
mahnilarımızı oxuduq.Sonra qonaqlarla birlikdə
rəqslər, söhbətlər, yeməklər içməklər və s. tədbir
öz axarında gedirdi.Ama içim rahat deyildi.Bu
Gaziantepdəki son gecəmiz idi.Buraya
alışmışdım.Kollektiv elə kollektiv idi ki bu bir
ayda bir dəfə olsun heç kim heç kimlə
dalaşmadı, heç kim heç kimin arxasinca belə
danışmadı, paxıllıq çəkmədi, narahat etmədi,
güldən ağır söz deyilmədi ama bir ay boyunca
bir yerdə yatdıq durduq yedik içdik və
gəzdik.Bir ailə kimi olmuşduq.Artıq bu ailə son
dəfə bir yerdə olur və əylənirdi..İstanbulda 3
gün müddətində qızlar ayrı oğlanlar ayrı
olacaqdı və bir birimizi az görəcəkdik.Ancaq
gəzəndən gəzənə.Ən əsası isə bura mənə sevgi
bəxş etmişdi.Burda mən dünya gözəli bir
xanımla tanış olmuş və onu sevmişdim.Belə
əhvalım yaxşı deyildi və arxaya keçib