ama
acmışdıq.Saltanat universitetin yeməkxanasında
yemək təklif etdi.HƏm də gecikirdik deyə ora
əlverişli idi.Ona görə də elə tramvaya minib
universietə tərəf getdik.Tam qapıdan girirdik ki
Saltanat dayandı.
- Aaa dur dur.Bir mağazaya da gedək ordan
gələk
- Saltanat gecikirik bu bir, ikinci də acından
ölürəm birazdan yemək tapmıyacıq.
- Taparıqq mən taparam sənə yemək.
- Tapammasan mən səni yeyəcəm deyim bil.
Bir az da oralardakı mağazaları gəzdikdən
sonra yorğun və bitkin halda universitetin
yeməkxanasına getdik.Ama boşuna.Artıq yemək
saatı yarımsaatdı ki bitmişdi və yemək yox idi
- Hə Saltanat indi bir az keççup mayonez tap
üstüvə sürüb yeyəcəm
- Ya bi dur.Gedək qonaq evində olar yemək.
- Ya ordan tapamassaq?
- Taparıqq dərd eləmə
Qonaq evinə gedib çatmışdıq.Ama daha qapıdan
içəri girdim ki Dinaranın kefsiz oturduğunu
gördüm.SƏbəbəini soruşanda telefonunun
universitetin servis avtobusunda itirdiyini
dedi.Ürəyim dözmədi və elə qapıdan geri
qayıtdım.Universietin avtoparkına getdim və son
mindikləri avtobusu tapdım.Oturacaqları axtarib
telefonu ordan tapdım və geri qayıtdım.Dinara
elə həmin yerində oturmuş və az qala
ağlayacaqdı.telefonu ona uzadanda sevincindən
yerə göyə sığmırdı.Ama bir problem var idi mən
axtarmağa gedəndə artıq hamı yemək sifarişini
vermişdi.Və yemək hətta gəlmişdi belə. Ama
mənə təbii ki yemək yox idi.Saltanat hardansa
bunu eşitmişdi və qaçaraq yanıma gəldi
- Hüseyn sən yemək sifariş vermədin?
- Yox mən Dinaranın telefonunu tapmağa
getmişdim.Burda deyildim
- Uff yaa .Tamam dur
O getdi və sonra özünə aldığı bir qutu pideni
mənə gətirdi.
- Bəs sən?
- Mənim yeməyim var narahat olma
Mən oturub pideni yedikdən sonra qazax
qızlarından eşitmişdim ki Saltana həmin vaxt
sən demə heç nə yeməyib.Özü ac qalsa da
yeməyini mənə vermişdi.Bunu mən İstanbula
gedərkən eşitmişdim.
Artıq son 1 saat qalmışdı və çantaları yığmaq
vaxtı idi.Servis də düz vaxtında gəlmişdi.Mən öz
çantamı çıxarıb çölə qoydum və