t ki
sənin sayəndə xoşbəxt oldu.Ama xoşbəxtliyimin 4
saatı qalıb.
- Ağlama Saltanat.Bax İstanbul sənin yerinə də
ağlayır.Doğurdan bu yağış sanki nəsə deyir
bizə.Başını qaldır hələ göyə bax bir
O başını göyə qaldırdı, gözlərini yumdu.Əlimi
bərk bərk tutdu.Biz üz üzə dayanmşdıq.Gözünü
açdıqdan sonra biz bir birimizə baxırdıq.Aman
Allahım bu gözlər, bu gözəllik, bu dəli, çılğın və
sevgi dolu qız sadəə 4 saat sonra olmayacaq.Onu
bir daha görməyəcəm heç əlaqə də saxlaya
bilməyəcəm.Gözlərimiz getdikcə bir birimizə
yaxınlaşdı, əvvəlcə burunlar qovuşdu, sonra isə
dodaqlar bir biri ilə görüşdü.Leysan
dayanmadan yağırdı biz artıq sümüyümüzə
qədər islanmışdıq.Sahildə hamı ora bura qaçırdı
yanlız biz heç nəyi hiss etmədən ortada
dayanmışdıq, sevgini dadırdıq.Ama bu sonadək
belə davam etməyəcəkdi təbii ki.Biz öpüşməyi
saxladıq bir müddət də baxışdıq.Axır ki ən çox
qorxduğum cümlə ağzımdan çıxdı.
- Artıq vaxtdır.Gedək.
- gedək
Taksi tutdum bizi universitetə apardı.Ama
qapıda şlaqbumlar yağışdan xarab olduğundan
açılmadı və taksi içəri girə bilmədi.Ona görə də
pulu ödəyib taksidən düşdük.Qapıdan
yataqxanaya kimi 15 dəqiqəlik bir piyada yol var
idi.Yağış isə əvvəlkindən daha da güclü
yağırdı.Biz yol ilə getməyə başladıq.İkimiz də
titriyirdik.Bir az yol getmişdik ki o əlində
yeməkxanadan götürdüyü ama hələ də içmədiyi
suyu başıma tökdü.Mənsə bunun acığını onun
dartaraq yoldakı gölməçənin içinə gətirərək
ayağımla yerdəki suyu onun üstünə atmaqla
çıxdım.O da buna qarşılıq verirdi.Bir birimizə su
atmaqla üstümüz tamam palçıqlı su
olmuşdu.Uşaq kimi idik.Gecikirdik ama onun
dayanmaq fikri yox idi.Ona görə də onu
qucağıma aldım yataqxanaya qədər qucağımda
qaçaraq gedirdim.O isə gülməkdən uğunub
getmişdi.Nəhayət yataqxanaın önünə çatdıq.Onu
yerə qoydum
- Yaman islandıq.Sabah xəstələnəcəm kim
baxacaq mənə hm?
- İndi get və paltarlarını dəyiş mütləq.Saat
neçədə çıxassan?
- 2 saat sonra.saat 4-də avtobus çıxacaq.sən də
paltarını dəyiş