r yerdə hesab versin və qayıtmağa vaxt qoyulsun....bunları sevən qızlarımız da az deyil.Və bu fikrimi orda izah etməyə çalışdım.
- Azadlığı sevirsiz başa düşürəm və dəstəkləyirəm. Ama siz qadınlar məhbus kimi evin mətbəxinə həbs olunmağı da sevirsiz.Zincirlənməyi də sevirsiz
Elə bu zaman yanımda oturan və bayaqdan səssiz dayanan o qazax qız dözmədi və söhbətə qatıldı
- Nə danışırsan sən? Onu kim deyir?
- Nədi bəlkə haqsızam? Sevgilim məni qısqansın, sevgilim yanımda olsun, sevgilim ele etsin bele etsin deyən siz qızlar deyilsiz?
- Heç də belə.o zəif və azadlığa gücü çatmayan qızlara aiddi.
- Sevgilin var?
- Var
- Deməli sən də azad deyilsən.Bəlkə durub Qazaxıstandan bura gəlmək üçün icazə almamısan hə?
- İcazə deməzdim fikrin soruşdum.
- Əminəm ki elədir.
Bu söhbəti çox uzatmaq istəmirəm çünki bundan sonrakı söhbət əslində sadəcə dilimdə gedirdi.Ağlım isə onun bir sözündə, dialoqun bir yerində qalmışdı.
- Sevgilin var?
- Var
Sevgilisi varıydı.Hələ məndə düzdü ona qarşı sevgi yoxuydu.Sevgi anlayışı mənim üçün çox fərqlidi. Sevgi bir gündə yaranacaq qədər ucuz deyil.Bizim sevgi adını verdiyimiz bu hislərin əslində çox adı var: simpatiya, bağlanmaq, ötəri həvəs, alışmaq və nəhayət aşiq olmaq
Sevgi bunların çox çox arxasında gələn bir hissdi.Bir pilləkənin ən yüksək, ən ali pilləsidir.Əgər sevirəm sözünü dilinə gətirirsənsə artıq bu söz üçün çox şeylərə hazır olmalısan, çox şeyləri qurban verməlisən. Necə ki məni gələcəkdə çoxlu qurbanlar, cəsarətli addımlar gözləyirdi.
Yemək bitdi və yatmaq üçün qonaq evinə gəldik. Yolda ona yaxınlaşmağa qərar verdim.Ama yaxınlaşıb nə edəcəkdim ki.Onun sevgilisi vardı.Əşşi vardısa vardı nolsun. Əlindən almıram ki sadəcə bir neçə söz soruşacam.Qız deyil sanki maqnitdi.Elə bir dəmir parçası kimi məni yanına çəkirdi.
Özümü birdən birə onun yanında tapdım.Məni görən kimi gülməyə başladı.Qızın sanki məni dəli eləmək kimi xüsusi məxfi tapşırığı vardı.Gülümsəməyin bir insana necə belə yaraşdığı mənə çox qəribə gəlirdi.
-