sonra başlayırdı.Boş
durmaqdansa gözləmə salonuna keçməyi qərara
aldım ama onlar hələ bir az aeroportda gəzmək
istəyirdilər.Mənimsə heç nəyə halım yox idi.Ona
görə də çantamı götürüb gözləmə salonuna
getdim.Bakıya uçacaq təyyarənin gözləmə
salununu axtarıb tapmaq olduqca çox
çəkdi.Yolboyu atdığım hər addım məni ondan
daha da ayırdığı üçün dəhşətli gəlirdi.Beynimdə
onunla olan dialoqlarımız, xatirələrimiz bir
uğultu kimi gəlib keçirdi.Salona gəlib
çatmışdım.Artıq hava işıqlanmışdı.Ama gecə
boyunca yatmamışdım və yorğun idim.Elə ordaca
başımı çantamın üstünə qoyub yatdım.Minik
başlayanda məni bizim tələbələr
oyatdı.Yerimdən qalxıb təyyarəyə keçdim.Az
sonra da təyyarə hərəkətə keçdi.Qalxmaq üçün
sürətlənəndə son dəfə İstanbula baxdım..Bir an
özümdən asılı olmadan dodaqlarım “Əlvida
Saltanat” pıçıldadı.Bunu yanımdakı qız eşitdi.
- Bir ay içində necə oldu ki belə sevdin? Həm
özünü çox məhv edirsən.Bilirsən ki bunlar gəlib
keçən hisdi.Millət illərlə davam edən sevgini
ayrıldıqdan sonra heç belə etmir.Sən bayaqdan
key kimisən
- Mən bu bir ayda yaşadığımı heç filmlərdə
görməmişdim.O qeyri adi idi.O normal insan
deyildi.Mən onu tam tapmışdım ki itirdim.O
başqa idi.
- Hələ qarşına çox qız çıxacaq onlar da qeyri
adi gələcək indi yaran təzədi hələ
- Nə cürə qız olur olsun mənə o lazım idi.Ama o
da getdi gəldiyi kimi də getdi.Sən sevərək
ayrılmaq nədi bilmərsən.Sənin heç qulağına səni
sevirəm deyib ayrıldılarmı?
- Yox düzü özünə yaxşı bax, xoşbəxt ol falan
kimi sözlərlə ayrılmışıq.
- Nəysə danışmaq istəmirəm.Bağışla
Üç saat sonra təyyarə bakıda yerə endi.Artıq bu
şəhərə baxışım başqa idi.Sevə bilmirdim bu
şəhəri.Girmək istəmirdim bu şəhərə.Qayıtmaq
möhürünü passportuma vurulmasını
istəmirdim.Ama heç bir xeyri yox idi mən artıq
Azərbaycanda idim.Baqajları götürmüşdüm və
mənimlə birlikdə Antepdə olan Azərbaycanlı
tələbə ayrılarkən dayanıb mənə baxdı:
- Hüseyn, bilirəm nə desəm faydası yoxdu.Ama
onunla yaşadıqlarını burda bir mən