qaldı.Bu da onun bir
nişanəsidi.Artıq bunlara baxıb məni
xatırlayarsan.Əslində nənəmə hədiyəni mən
çoxdan almışdım ama həmin günü gözüm o
saatlarda qaldığından son gündə də olsa
getmək istədim sən bəyənəsən deyə də elə
yalanla apardım səni ora.Yalan dediyim üçün
bağışla ama sənə demişdimə yalançıyam haha”
3-cü səs
“Və indi isə artıq whatsapı bağlayıram.SƏnə son
sözümü demək istiyirəm ama bilirəm ki bu
sözlərin sonu heç vaxt gəlmir.Səni çox
sevirəm.Atanı ananı üzmə qətiyyən.Yaxşı övlad
ol.Ən əsası məni çox dərd eləmə.sən üzülsən
mən də üzülərəm sənsə məndən xoşbəxt olmağımı
istəyirdin.Ona görə də sən də xoşbəxt ol ki mən
də olum.Düzdü yazışa bilməsək də əmin ol
xoşbəxt olanda sənə bir söz də olsa o mesajı
yazacam ki xoşbəxtəm sözüm sözdü.Nəysə indi nə
hislər keçirdiyini anlayıram.Bəlkə də
ağlayırsan.Burda özünü çox sıxsan da bilirəm ki
sən tək bacarmarsan özünlə.Özünə yaxşı
bax.Məni unutma demiyəcəm unut ki xoşbəxt
olasan.ÖZünə yaxşı bax.Səni çox çox
sevirəm.Öpdüm.”
Telefonu yerə atdım.Artıq dayan bilmədim
hönkürtü ilə ağlamağa başladım. Əlimdə onun
aldığı o ürəkli breloku bərk bərk
sıxmışdım.Sanki onun əlini tuturmuş kimi.Elə bu
an bayaqdan vəhşiliklə açdığım çantamdan
şalvarımın cibində nəsə parıldayan bir şey
gözümə dəydi.Əlimi həmin şalvarın cibinə
saldım.Əlimin şokolad olduğunu gördüm.Yadıma
düşdü ki bu Urfadan qayıdanda geydiyim
şalvardı.Ona şokolad almışdım ama o avtobusda
üstümə uzanıb yatdığı üçün bu şokoladlar da
cibimdə əzilmişdi.Heç yumamışdım da.Düzü orda
onsuz da mənim paltarlarımı o
yuyurdu.Paltaryuyan maşın xarab olmuşdu deyə
hamı əldə yuyurdu və o da mənim paltarlarımı
yuyurdu.Yazıq qız ağ köynəyimi qaynar suda
əlini yandıra yandıra yumuşdu.Həmin köynəyi
əlimə aldım,Etiketində ürək şəkli
çəkmişdi.Etiketi öpdüm sanki onu öpər
kimi.Telefon götürüb mənə göndərdiyi şəkli
açdım.Elə gözəl gülümsəyirdi ki.O gözlərin içində
ovsunlanmışdım.O mənə gülərək baxırdı mənsə
ona ağlayaraq.Haçansa ağladığımı heç