idi. Və indi də həyatımın
addımını atmaq lazım idi.Onun üçün hər şey
etməyə hazır idim.Edəcəkdim də.nə olur
olsun.Amma əvvəlcə bir az yatıb dincəlmək
zamanı idi.
Səhər erkən ayılmışdım.Özümə gəldikdə əlimi
telefona atdım.Telefonda mesaj sayı artıq yüzü
keçmişdi.Cavabsız zənglər də az
deyildi.Zənglərin və mesajların çoxu Bakıdakı
dostlardan idi hamısı görüş üçün
yazmışdı.Dünən heç bir zəngə və mesaja cavab
vermədiyim üçün hamısı nigaran qalmışdı.Cavab
verməyə hələ ki tələsmirdim çünki hələ şəhərə
çıxmağa hazır deyildim.Qazı yandırıb çaydanı
üstünə qoydum marketə gedib bir az yemək
aldım.Yaxşı ki Türkiyəyə gedərkən 50 manatı
saxlamış digər bütün pullarımı dollara
dəyişmişdim.Hələ ki bu pulun hesabına
yaşayırdım.Səhər yeməyini yedikdən sonra
zəngləri analiz etməyə başladım.Əvvəl
əsgərlikdən bir dostumla görüşəcəkdim.Sonra
universitet, digər tanışlar, qohumlar belə belə
sıralanacaqdı.Bakıdan ayrılmağım artıq bir il
iki aydan çox idi.Çoxları üçün də darıxmışdım
doğrusu.Ama bu başla necə görüşəcəkdim
bilmirdim.Onu heç cür ağlımdan çıxara
bilmirdim.Hələ görüşdə necə oturacaqdım
bilmirəm.Sadəcə bir günün ayrılığı mənə bir ilin
ayrılığından daha ağır gəlirdi.Ama dözməyə
məcburuydum.Yeməyi bitirib evdən çıxdım.Əsgər
yoldaşım Elçinlə görüşdüm.Bir yeməkxanada
oturub gürcü xingalı sifariş etdi
- Bəlkə vuraq bir yarim litr ?
- Yox içmək istəmirəm.
- Biy sən? Sən axı vəhşi kimi içirdin.Noldu belə.
- Nəm indi həvəsim yoxdu içməyə
- Necə keçdi Türkiyə? Necə gəzdin?
- Əlaydı.Əsgərlikdən sonra yaxşı gəldi
- Babat qız mız varıydı? – bu suala çox
əsəbləşirdim həmişə.İndi isə lap sancırdı
məni.Amma dişimi sıxırdım
- Hə qız çoxuydu
- Görürdüm elə şəkillərini facede.Yaman şeylər
idi.
- Mövzunu dəyiş.başqa şeydən danışaq
Artıq ilk görüş belə mənə çəkilməz gəlirdi.Ancaq
o suallar verir mən cavablayırdım.Doğrudur
Elçin çox sevdiyim dostum idi amma özümlə
bacarmırdım.Ağlımda bir sual var idi.Görən
Saltanat indi nə edir? Nə düşünür? O da