içimdə.Hamıdan
xəbərsiz yad bir ölkəyə gəlmişdim.Ən əsası isə
ümidlərlə gəlmişdim.Kimlərsə xoşbəxtliyi uğurlu
kariyerada, kimlərsə var dövlətdə, kimlərsə
xoşbəxtlik sadəcə yaşamaq idisə məni üçün
xoşbəxlik o idi.Onunla birgə yaşamaq idi.Mən
sevgim uğruna hər şeyi gözə alıb heç
tanımadığım, dilini belə bilmədiyim bir ölkəyə
gəlib onu axtarıb tapmışdım.Ama indi eşitdiyim
bu söz elə bir təsir bağışlamışdı ki uzun illər
həsr edib bir romanını yazıb bitirən bir
yazıçının sonda romanını yandırması kimi bir
hissdi..Nəhayət ağzımı açmağa çalışdım.Bu
sakitlik dövründə isə o ağlayırdı.Biz kafenin bir
kabinetində oturduğumuza görə bizi heç kim
görmür, eşitmirdi də.
Mən-Necə yəni? Başa düşmədim.Axı sən yaya
deyirdin.
Saltanat- Bilmədiyin şeylər çox oldu.Deməli biz
ayın 24-ü İstanbuldan gəldik ailəmlə sadəcə iki
gün görüşə bildim.Dərslər ayın biri
başladığından təcili gəlib qalmaq üçün yer
tapmalı idik. Ailəm mənə içində 40 min tenge
olan ( bizim pulla 150 manat) kart
vermişdi.Əslinə qalsa bu mənim bir illik
yataqxana və bir neçə aylıq yemək xərcim
idi.Mən əslində heç pul xərcləmərəm.Uşaqlıqdan
kasıbçılığa örgəşmişəm.Amma yataqxana
gözlədiyimizdən çox qiymət oxudu bizə.Bir az da
alver etdik qaldığımız otaq üçün və pulum
azaldı.Sonra da Dina xəstələndi onun xəstəxana
və dərman pulu derkən pulum bitdi dərs də
başladı.Əvvəlcə qızlardan borc alsam da artıq
qüruruma yedirmədim və işləmək qərarına
gəldim.Yan kafedə işləməyə başladım.Saat 3-
də işə girirdim və saat 11-də falan
çıxırdım.işlədiyim hələ üç gün olmuşdu.Kafedə
musiqiyə baxan DJ vardı.Mənə gözü
düşmüşdü.Ama bunu bilmirdim.Bir gün işdən gec
çıxdım və yataqxana artıq bağlanmışdı.Gec
gəldinsə yataqxanaya heç kimi almırlar.Qapıçı
isə həmin DJ-in tanışı olduğundan o gəldi guya
bunla danışmağa ama hələ çatmamış mən
yorğunluqdan bayıldım.Bu məni xəstəxanaya
aparmışdı və orda özümə gəldikdən sonra mənə
bir açar verdi.Bu elə yataqxanaya yaxın bir evin
açarı idi.Orda gecə qala