k gündən
başlayaraq.hər şey bir çantada başladı, ilk
dialoq o çanta sayəsində oldu.Sonra yeməkdə
qadın hüquqları ilk dəfə bir birimizi öyrənməyə
vasitə oldu.Ona aldığım ilk hədiyə.O hal hazırda
qolunda idi.Elə həmin gün onun ağacın altında
ağlaması və ilk dəfə həyatını mənə danışması,
məni bir stəkan suya görə sümüyümə qədər
isatmasını, zooparkda onun ilk dəfə ata
minməsini, əlinə ilk bovling topunu da mənimlə
birlikdə almasını, su çəninin üstünə çıxıb
ulduzları seyr etməyimiz, Birlikdə etdiyimiz
bazarlıqlar, gecələri səhərə qədər yatmayıb da
söhbət etmələr səhərsi gün də dərsdə yatmalar,
İstanbuldakı film izləməyimiz və son gündə
boğaz macəramız.hamısını keçdiyimiz bütün
günləri xatırladıq.Beləcə artıq gün çıxırdı.Biz
günün doğmasını izləmək üçün balkona
çıxdıq.Bu günün doğuşu kimlər üçün bir
başlanğıcdı, kimsə dünyaya yeni gözünü açırdı,
kimsə yeni həyatına başlayırdı, kimin üçünsə bu
gün çoxdan gözlədiyi bir gün idi.Bizim üçünsə bu
yeni doğan günəş artıq bir son idi.Bu gün
bitirdi.Hər şeyə nöqtə qoyulurdu.
Ayağa qalxdım.Çantamı yığdım və Saltanatı da
qaldırdım.Artıq vaxtı idi.Bu anı bir dəfə
yaşasam da artıq mənə çatırdı kı bu ayrılıq
daha sondu daha sonuna qədər olan
ayrılıqdı..Aşağı düşdük .Otelin pulunu
ödədikdən sonra çölə çıxdıq.Artıq otelin
qarşısından o sağa dönüb gedəcəkdi.Yataqxana
o tərəfdə idi.Mən isə sola dönüb dəmiryol
stansiyasına gedəcəkdim.O sağa dönüb yoldaşı
ilə görüşəcək haçansa toy edəcək, uşaqları
olacaq onlarla yaşaya yaşaya yaşlanacaqdı,
mənsə öz ölkəmə qayıdacaq, kariyera qurmağa
çalışacaq, ev , maşın, iş dərdiylə yaşayacaq
kimləsə bilmirəm bəlkə tanıdığımla bəlkə
tanımadığımla güclə də olsa
evlənəcəkdim.Amma ortaq bir şey vardı. Biz
birlikdə yanlızlığımızı yaşayacaqdıq.İkimizin də
qəlbində alovlanan sevgini söndürməyə
çalışacaqdıq.Son dialoqumuzu olduğu kimi
tərcümə etmədən yazıram:
Saltanat: Gidiyormusun?
Mən: Malesef.Gitme vakti.Kendine iyi bak.
Saltanat.Ya bir az daha kalamazmısın?
Mən: