ötürərəm.
Ameli etiraz etməyin anlamsız olduğunu anlayırdı. Reynald qapıya qədər onunla gedib, gözlərinə baxdı. Ondan içki qoxusu gəlirdi, atası tez-tez içkili olardı, belə vaxtlar amansız birinə dönürdü. Amma Reynald əksinə sanki daha hüznlü idi. Içki şüuruna , bədəninə təsir etməmişdi. Yenə də eyni Reynald idi, amma gözlərindəki buz ərimişdi.
-Məni vəhşi hesab edirsən? De, doğrunu de.
-Belə düşünməyimi özünüz istəyirsiz.
-Yox, istəmirəm.
-Onda bu qəddarlıq nəyə gərəkdir? Bu amansızlıq, əmrləriniz...
-Mən on illərdir ki, mübarizələrdə olan döyüşçüyəm. Yüzlərlə sərkərdə mənim əmrlərimə tabe olur və sən balaca qız məndən başqa münasibət gözləyirsən?
-Kimlə necə davranacağınız sizdən asılıdır.
Reynald onu yenidən əllərinin
Tələsinə salıb yerindən tərpənməyə izn vermirdi. Gözləri ilə gah dodaqlarını, gah da gözlərini süzürdü. Ameli başını aşağı salıb nəfəsini dərdi.
-Bəs sənə toxunsam?
-O zaman sözlərimin əhəmiyyətsiz olduğunu anlayacam. Mən sizin dostunuzun qızıyam... Mən insanam, əşya deyiləm.
Amelinin gözləri yaşla doldu. Ona ümidsiz baxışla baxdı. Ilk dəfə idi ki, bax beləcə baxışları kəsişirdi. Bir söz söyləmədən, bir toxunuş belə olmadan. Ameli onun kim olduğunu anlamaq istəyirdi, ilk dəfə idi ki, qorxmadan gözlərinə baxır, onu anlamağa çalışırdı.
-Daha sənə toxunmayacam. And içirəm, özün istədiyin ana qədər toxunmayacam.
-Bəs heç istəməsəm? Niyə özünüzü bu qədər...
-Istəyəcəksən. Daha sənə kobudluq etməyəcəm.
-Niyə? Nə dəyişib? Bu yeni oyununuzdur?
-Məni sevəcəksən, həyatında heç bir insanı sevmədiyin qədər sevəcəksən. Onda mənim olacaqsan, bütünlüklə. Şirin yuxular Ameli.
Reynald gülümsəyib ondan uzaqlaşdı.Ameli təəccübdən nə edəcəyini bilməyib, yatağına uzandı. Sevgi? Onu sevməyini istəyirdi?Uzaq İrlandiya sahillərini heç bir zaman belə təsəvvür etməmişdi. İnsanlar daha vəhşi və qəddar idi. Gəmi sahilə çatdıqdan sonra gəminin bütün sərnişinləri sahilə endi. Fiona Amelini itələyib ilk olaraq gəmidən endi. Reynald Amelini göyərtənin