güvən, ana. Qalada yalnız Ameli qalacaq. Yenicə sağalıb, ağır xəstə idi. Qulluqçulara de ki, qalanı yaxşı isitsinlər. Ocaqlar sönməsin.
İlayda xanım maraq dolu baxışla Reynaldı süzdü. Bir qız haqqında bu qədər düşünməsi ona qəribə gəldi. Amma bu qız düşmənin qızı olsa belə Reynaldın bir gün kiməsə aşiq olmasını istəyərdi. Hətta ona belə. Çünki hər bir ana bir gün nənə olmaq istəyər. Reynalddan başqa isə oğlu yox idi. Qızları isə uzaq diyarlarda öz ərləri iə firəvan həyat sürürdülər.
-Anam İlayda xanım. Bu isə Amelidir…
İlayda xanımın boz gözləri Ameliyə Reynaldın gözlərini xatırlatdı. Üzünün ifadəsi Reynaldın ifadəsinə oxşar idi. Yaşlı olsa da, hələ də çox kəskin cizgiləri var idi.
-Məmnun oldum xanım.
-Mən də qızım, mən də. Gəl sənə otağını göstərim. İkinci mərtəbədə Reynaldla mənim otağımın yanındakı otaqda yerləşəcəksən.
Ameli İlayda xanımın ardınca otağa daxil oldu. Otaqlar geniş və zəngin bəzəkli idi. Öz evlərində heç bir zaman belə gözəllik görməmişdi. İlayda xanım da çox mehriban idi.
-Bu Berta xaladır. Mənimlə qala bilər?
-Əlbəttə, qızım. Özünü rahat hiss et.
-Çox sağ olun İlayda xanım, siz çox mehribansız.
İlayda xanım gülümsəyib otaqdan çıxdı.
“Demək ki, hələ də bu həyatda belə məsum insanlar var imiş. Yazıq qız, bəlkə də, yazıq Reynald. Reynaldı tələyə çoxbilmiş qızlar deyil, yalnız belə məsum gözlü bir qız sala bilərdi. Bu sevginin bəhrəsindən gözəl nəvələri ola bilərdi…” Bu xoş fikirlə İlayda xanım öz otağına çay içməyə yollandı.

**********
-Nə?? O qız qalada mən isə bu evdə?
-Sənin yanına gözətçi qoymağımı istəyirsən? Dedim burada qalacaqsan.
-Demək ondan xoşun gəlib hə? Bəs ona danışsam? Həmin gecə haqqında danışsam onda necə? Görək onda da beləcə boynuna atılacaqmı.
-Heç nə danışmayacaqsan. Bu evdə oturub əmrlərimi gözləyəcəksən. Yoxsa dilini üzərəm.
-Sən mənim atamın dostu ola bilməzsən. Bu nə oyundu? Niy bizi buraya gətirmisən? Götür murder Amelini və məni burax…
-Yum ağzını Fiona! Səsindən artıq başım ağrayır.