a heç kim qalmayıb.
-Susun! Sizə müraciət etdiyimdə danışarsız.
Başlarını aşağı salıb, dillənmədilər.
-Neçə yaşın var gənc?
-Mənim 15, qardaşlarımın isə 14. Əkizdilər.
-Bəs sizin?
-Mənim 60, Teodorun isə 54. Biz qulluqçularıq.
-Evdə kim var?
-İki xanım və ölüm ayağında anaları.
-Onlara "Vəhşi Reynaldın" gəldiyini söyləyin. Qonaq otağında gözləyəcəm, gözləməyi isə sevmirəm.
-Baş üstə ağa.

********
-Ameli, Ameli qalaya sərkərdələr gəlib, bəziləri yaraşıqlıdır...
-Bəstir Fiona, bu günahdır. Belə demək olmaz.
-Niyə ? Mənim artıq 18 yaşım var, sənin isə 17 olacaq. Biz artıq gəncik. Evlənməyə, sevməyə ixtiyarımız var.
-Atam bunu eşitsə, bizi dar ağacından asar.
-Səni hə, məni yox. Çünki mən bəyaz dəriliyəm və anam da qaraçı deyil. Analarımız fərqlidir, mən alicənab ingilis qadının qızıyam, sənsə bir qaraçı qızı.
Ameli başını aşağı salıb dinmədi. Qaraçı qızı idi, dərisi daha tünd rəngli, saçları zil qara, gözlərinin rəngi isə bal rəngində idi. Gözəl, kifir olub-olmadığını özü belə anlamırdı. Atası aralarındakı fərqi hər zaman hiss etdirirdi Fiona ağ dərili, yaşıl gözlü idi.Yəqin ki, ondan dəfələrlə gözəl idi. Fiona çox arıq idi, Ameli isə daha iri sinəli, incə belli idi. Fiona sinəsinin bədəninə görə çox böyük olduğunu söyləyərdi, buna görə Ameli hər zaman özünü yöndəmsiz hiss edərdi.
-Gəl gedək, gəl.... Ağzını yumub, dilsiz kimi baxma.
Aşağı endilər. Ameli qalada özgələr olanda otağından çıxmazdı. Qoca qulluçular, birdə balaca qardaşlarından başqa həyatda gördüyü insan yox idi. Atası belə onu görmək istəmirdi. Otağa girdilər.
-Salam cənab, mən Fionayam, bu isə kiçik bacım, Amelidir. Analığımın qızıdır, atamız isə doğmadır.
Reynald diqqətlə onlarla süzdü... Demək, Ameli..-Sənə müraciət etmədim qadın, müraciət etdiyimdə cavab verərsən.
-Amma...
-Amma yoxdur, mən nazınızla oynamaq fikrində deyiləm. Bundan sonra qalanı mən idarə edəcəyəm, sərkərdələrim qalada məskunlaşacaqlar. Milçəyin uçuşundan belə xəbərdar olmalıyam. Atanız belə istəyib.