gondermek. Ikinci defe ona onun ovladini ve arvadini oldurmeye imkan vermeyecek. Onlari bu heyatda her weyden cox sevirdi. Heyatini onlarin yolunda qurban vermeye bele hazir idi. Reynald mektubda qeyd olundugu kimi atda tek capirdi, amma hec kes bilmirdi ki, eslinde mewede yuzlerle serkerde onun kicik bir iwaresini gozleyir. Bu defe Reynald Duqlasla onun cirkli metodlari ile mubarize aparmaq qerarini vermiwdi. Duqlas yarimuculmuw qalanin onunda 100 neferden ibaret deste ile durmuwdu. Reynald gozleri ile Amelini axtarsa da onu tapa bilmedi. Yeqin qaladir... Bu fikir onu daha rahat etdi. Doyuw meydaninda olmamasi daha yaxsi idi.
-Duqlas mene arvadimi qaytar!
-O menim qizimdir! Onu daha gormeyeceksen! Cunki bu gun heyatindaki son gun olacaq.
-Qadin kimi meni tek cagirib, bawina serkerdeleri yigmisan. Qorxaq. Hunerin varsa cix meydana, gel baw-bawa doyuwek, amma agciyerin birisen.
-Sen.... Men sene gostereceyem! Derini soyub Ameliye aparacagam...
-Onun adini birde ceksen senin dilini keserem werefsiz! Sen ata deyil namussuzun birisen!
-Getirin qizi...
Reynaldi hadiselerin bu gediwati hec de qane etmirdi. Amelini qaladan cixarmamiw doyuw bawlamali idi. Yuksekden fit caldi. Meweden serkerdeler suretle hucuma kecdi.
-Gorek indi hara qacacaqsan... -deyib Reynald atin uzerinde Duqlasa teref capdi.
Amelini qalanin pillekenlarina getirende meydan artiq qana burunmuwdu. Bu goruntuden az qalsin ureyi bulanacaqdi, hara baxacagini bilmirdi. Onlarin arasinda Reynaldi axtardi, qefleten atasi ile onun tekbetek doyuwduyunu gordu. Reynaldi tanidigi gunden beri ailesi ile onun arasinda sanki bir qerarsizliq yawayirdi. Amma daha bele deyildi. Kimin terefinde duracagini bilirdi. Reynald onu bu heyatda her weyden mudafie eden yegane insan idi. Hetta atasindan bele. Daha hec neyin arasinda cirpinmirdi. Reynald onu pillekenlarda gorub daha da quvvetle mubarize aparmaga bawladi. Lorike onu doyuwun qizgin vaxtinda aradan cixarmagini demiwdi. Lorik guclu zerbe ile gozetcini
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç