. Bu sözün nə isə pis məna verdiyini anlayırdı, amma tam olaraqnə olduğunu bilmirdi. Cozef.. Cozef... sən axı niyə bizi tərk edin?
-Eşitmisiz cənab qayıdır...
-Doğurdan?
-Hə bağbanlar artıq qalaya yaxınlaşdıqlarını deyillər.
-Çox yaraşıqlıdı hə?
-Bəsti ay qız, səni neyləyir, qadınlardan kasadlığı olmaz...
Bunları deyən iki qız qəhqəhə ilə gülməyə başladılar. Mətbəxdə işləyən iki, vecsiz qızlar... Onları nə qalanın işğalı, nə də Elizabetin çəkdiyi işgəncələr maraqlandırmırdı.

-Cənab gəlişiniz üçün qalanı hazırlamışıq.
-Qaydasına salmısınız, pis görünmür. Tezliklə bacım gələcək , otaq hazırdır?
-Bəli cənab.
-Otağı təmizləməyi yeni xidmətçiyə həvalə etmişdim. Əmrimi pozaraq, ona yardım etməyə cəhd edən olmayıb ki?
-Xeyr, cənab.
-Lap yaxşı. Böyük qonaq otağında süfrə açın Xovardla nahar edəcəyik. Elizabet qulluq edəcək. Aydındır?
-Bəli cənab baş üstə.

*****
Xovardla süfrə arxasında əyləşmişdilər. Elizabet şorbanı və digər yeməkləri süfrəyə qoyaraq , yeməkləri süzməyə başladı. Ceyms ağır bir baxışla onu izləyirdi. İki günə daha da zəifləmişdi. Əynindəki paltarı böyük görünürdü, gözlərinin altıda isə qara kölgələr əmələ gəlmişdi. Bir anlıq günahkarlıq hissi keçirdi. O, buna layiq deyil Ceyms, özünə gəl... Sənin bu qıza necə yazığın gələ bilər?
-Ceyms... Dostum?
-Nə?
-Deyirəm, şorba çox dadlıdı.
-Xovart indi məni şorbanın dadı o qədərdə maraqlandırmır əlbəttə əgər balaca ilan öz zəhərindən ora əlavə etməyibsə.
Elizabet təəccübündən və hirsindən nə edəcəyini bilmirdi. Həyatında ilk dəfə hirsin nə olduğunu anlamışdı. Qəddar, rəhmsiz , hələ onu ittiham da edirdi. Ceymsin yanına keçərək ona yemək qoyduğunda Ceyms onun yaralı əllərini gördü.
-Bu nədi?
Elizabet ona nə cavab verəcəyini bilmirdi. Ceyms biləyindən tutaraq əllərinə baxmağa başladı. Dəjşətli idi. Balaca zərif əlləri yaralarla, cızıqlarla örtülü idi...
-Səndən soruşuram bu nədi?
-Tə... Təmizlə... olub...
-Ceyms, qardaşım qızı qorxutma, görmürsən tir-tir əsir.
-Bu gün nahardan