gözlərini Nemana dikdi. Onun heç bir məna daşımayan, ifadəsiz gözlərini gördükdə 1 həftə öncə olanları xatırlayıb qəzəblənərək, dirsəyi ilə qarınına vurub, geri çəkildi. Ayağa qalxıb, lal baxışlarını Nemanın üzərində sabitləyib, əllərini qaldıraraq getməsini bildirdi.
Neman Mirayın qəzəblənməsini haqlı görərək, daha da incitməmək üçün: "Miray, xahiş edirəm məni dinlə. Heç yaxşı görünmürsən. Sənə yaxşı gələcək bir yerə apararam səni" - deyib, bir-iki adım Mirayın titrəyən bədəninə doğru yaxınlaşdı.
Miray qətiyyətlə başını silkələyib, gözlərini qırpmadan Nemana baxdı. Unutmamalıydı, onun bir Alıyev olduğunu unutmamalıydı... Gözlərini yumub, dərin havanı içinə çəkərək, dişlərini sıxdı. Yola baxış atıb, qarşıdan gələn taksini görərək, Nemanın yanından keçərkən əsən küləklə saçlarının havaya sovrulub onun saqqalarına ilişib qalması ilə ayaq saxladı. Nemanın burununa dolan limon qoxusu ilə, bədəninin rahatlığa qucaq açdığını duyub, gözlərini qapadı. Miray bir az daha bu vəziyyətə qalacaqsa, taksiyə çatmayacağını düşünərək, ondan uzun olan Nemanın üzünə çatmaq üçün ayaqlarını azca yuxarı qaldırıb, bədənini dikləşdirdi. Əlini uzadıb, barmaq uclarının zərif dərisinə tikan kimi batıb, gizildədən saqqalarına toxundurdu. Neman Mirayın toxunuşu ilə gözlərini açıb, ilk dəfə gözlərinə anlam qataraq dərin-dərin baxıb, baxışlarını qovuşdurdu. Miray gözlərini qaçırdıb, saçlarını saqqalından çəkərək, çiyini ilə Nemanın qoluna çarpıb, səkidən düşərək taksiyə əl etdi. Taksinin saxlaması ilə arxa qapını açıb, oturacağa əyləşərək pəncərənin yaz yağışının islanmış damlalarından quruyub qalan ləkələri arasında iri qara gözlərini onun arxasınca baxan Nemana tuşlayıb, maşının hərəkət etməsi ilə görünürü müxtəlif bədənlərlə əvəz olundu...
***
Dilay yerə çöküb hönkürtü vurmaqdan bitkin düşən bədənini boş buraxıb, qamətinin şuxluğunu qıraraq əllərinə tutuşdurduğu Xəzərin fotosu ilə nəzərlərini mavi rəngli divara yönləndirmişdi. Həyatının bu son 3 ilində ağladığı qədər heç vaxt