, otağına üz tutdu. İş masasında əyləşərək, mürəkkəbin fırçasını mürəkkəbə batıraraq ağ kağızın üzərinə, onu çirkləndirəcək iz kimi LƏKƏ buraxaraq, damğasını vurub, başına gələnləri qısa şəkildə xülasə edərək, göz yaşlarının mürəkkəbli yazının üzərinə düşərək yayılmasını dayandırmaq üçün son kəs üzr istəyib, vərəqi qatlayaraq üzərinə 'Həvva' yazıb, ayağa qalxdı. Başını qaldırıb, əvvəlcədən tavanda hazır etdiyi ipə baxaraq, onun tuşu ilə oturacağı qoydu. Ayaqqabılarını çıxardıb, oturacağın üzərinə çıxaraq, ipi əllərinin arasına aldı. Gözündən sel kimi axan yaşları silib, ipi boğazına keçirərək, yuxarıdan dartıb sıxlaşdırdı. Ayaqlarının altındakı oturacağı itələyib aşırdaraq, boş döşəmədə səs yaratdı. Qırtlağının darlanması ilə, nəfəs ala bilməyib xırıltılı səslər çıxararaq, ayaqlarını dəstək yer axtarırmış kimi silkələdi. Gözünün önünə gələn əzab çəkdiyi, çirkləndiyi anlarla sol gözündən yaşı axıdaraq, taqətsizlikdən yorulan bədənini boş buraxıb, gözləri açıq həyatına son verdi...
Həşim gözlərini bir yerə dikib gününün hər saatını, dəqiqəsini, saniyəsini Fərəhi düşünərək keçməsinə bezmədən yenə beyininə Fərəhi yerləşdirmişdi. Həvvanın dediyi sözlərə ilk öncə bir məna verməsə də, sonra beyinini yormamaq adına boş keçmişdi. Düşüncələr bataqlığında batıb, bundan heç də narazı olmayaraq daha da dərinliyə çəkilmək istədikdə, evdən gələn hayqırtı ilə ayağa qalxdı. Ətrafına gözlərini tələsik gəzdirib, qulaqlarını şəkləyərək doğrudanda mı səs eşitdiyinə əmin olmaq istədi. Yenidən eşitdiyi, atasının "Həvva....Həvvaaaaaaaa..." -hayqırtısı olduğunu dəqiqləşdirərək, cəld hərəkətlərlə evə daxil olub, səs gələn tərəfə irəlilədi. Həvvanın otağının açıq qalan qapısına yaxınlaşıb, atasının ağlamaqlı səslərini daha da yaxından eşitdi. Çəkinsə də, addımlarını biixtiyar qarşıya verib, gördüyü mənzərə ilə yerində donub qaldı. Tavandan heysiz asılmış Həvvanın bədəninə yapışaraq ayaqlarından tutub yuxarı qaldıraraq fəryad vuran atasına baxıb, gözlərini Həvvanın gözü açıq donuq