KEÇMİŞDEN GELEN LEKELER... BÖLÜM 11
YAZAR: ANİSA S-VA...

***
Neman Xaliq bəyin sözlərini ciddiyə almayaraq, Miraya etdiyi yanlış hərəkətin üzrxahlığını etmək üçün Poladovlar malikanəsinin yaxınlığında maşını saxladı. Avtomatik düyməyə toxunaraq, maşının pəncərəsini aşağıya doğru sürüşdürdü. Dirsəyini pəncərənin açıq şüşəsinə dayayıb, gözlərindəki gün eynəyini çıxarmadan ətrafda baxışlarını gəzdirdi. Bir az gözlədikdən sonra heç kimin olmadığını görərək, qayışını açıb, maşından düşərək malikanəyə doğru addımlamağa başladı. Sola dönüb, düz getmək istədikdə qarşısına heç nəyə fikir vermədən qaçaraq çıxan Mirayı görüb dayandı. Gözlərindən axan yaşları əlinin tərsi ilə biləyinə qədər silir, iti addımlarının arada səndələməsi ilə daha da sürətlənirdi. Özünün eşitməyəcəyi boğuq səslər çıxararaq, qışqırmağa çalışsa da, heç bir səy vermədiyindən acı dolu iniltilər dodaqlarının arasından süzülürdü. Hara getdiyini bilmədən yerə gözlərini zilləyərək, tez-tez başını tərpədib, fəryadını gizlətməyə çalışsa da, ağırlığına dözməyərək qarşısını almırdı. İti addımlarını qaçışa çevirib, uzun qəhvəyi saçlarının küləyin ritminə uyğun olaraq havada rəqs edib , kürəyinə çarpması ilə dizlərini səki ilə qovuşdurub, ovuc içlərini çınqıl daşlı, tozlu səkiyə batırıb, gözlərini bərk-bərk sıxdı. Sanki ətrafda ona təəccüblə baxan insanları görmədən özünü bütün günahların qollarına atıb, əzabları ilə qarşılaşmaq istəyirmiş kimi, ancaq acısına dözmüyən bir halla üsyan edirdi.
Neman zorluqla Miraya çatmış, hərəkətlərinə bir anlam verə bilməmişdi. Sadəcə necə acı çəkdiyini, özünə əzab verərək acısını unutdurmağa çalışdığı bəlli idi. Çənəsinin titrəməsi ilə gözlərini daha da bərk-bərk sıxıb, əllərini səkidən çəkib, qulaqlarının üzərinə basdırdı. Heç bir fayda olmadığını görərək, belini büküb başını səkiyə dayayaraq xırıltılı səslər çıxarmağa davam etdi. Neman daha da seyirci qismində qala bilməyərək, arxasına keçib qolunu belinə doladı. Nemanın toxunuşu ilə ağlamaqdan qan çanağına dönmüş