olmasını arzuladı. Göz yaşlarının günlərlə ağlamaqdan quraqlaşmasına görə daha da acı çəkirdi. Acısını gözlərindən töküb, qəhərini dilinə yerləşdirərək Miraya yollayırdı. Ancaq indi isə heydən düşmüşdü, əllərini qaldırmağa belə taqəti yoxkən, Dilayın ikinci dəfə keçirəcəyi əməliyyatın necə də ağır olacağını düşünürdü. Həkimin: "Yenidən əməliyyat olunmalıdı. Ancaq çox qan itirib və yeni donor gərəklidir" - sözlərini duyduqda dünyası qaralmışdı. Dilayın 0(i) rh- qan qrupu çətin tapılan qan qrupu idi və heç bir ailə üzvü ilə üst-üstə gəlməməsi Həşim bəydə də şübhə doğurmuşdu. Cannur xanım dəmir bir-birinə bitişik narıncı oturacaqlarda əyləşib, dizlərinə dirsəklərini dayayaraq başını əllərinin arasına aldı. Gözlərini qapayaraq dərin xatirələr dənizinə baş vurdu...
24 İL ƏVVƏL...
"Ata, yalvarıram sənə belə etmə!" - deyərək hıçqırıqlarına hakim ola bilmirdi.
Atasının üzərinə gəlməsi ilə sürünərək arxası üstə geri-geri gedib: "Cannur!!!! Oxumadın etmədin!! Nə etməliyəm?!! Bəhmən Poladov kimi bir iş adamı oğlu üçün sənə elçi düşüb!!!! Ona yox deyəcəyimi düşünürsənsə ən böyük səfeh olarsan!!!" - deyərək əlindəki içki şüşəsini başına çəkdi.
Cannur axıtdığı göz yaşlarını kobudcasına silərək: "Ata, söz verirəm, başqa işə də düzələcəm. Lazım gəlsə 3 işdə işləyərəm. Sənə nə qədər istəsən içki alaram. Yalvarıram ancaq məni heç kimə vermə. Evlənmək istəmirəm" - sonlara doğru ağlamaq qarışıq qorxudan qısılmış səsi ilə yalvardı.
Atasının saçlarına yapışması ilə irkilərək acı dolu iniltilərini köhnə, rütubət qoxulu dörd divar arasında çınlatdı.
"Səni fahişə!!!! Bizim bu halımızı it görsə ürkər!!! Sənin işləyib qazandığın o qəpik, quruşlar mənim vecimə deyil! Bundan sonra mən dediyim olacaq! Və bizi bu üfunətliklə bütünləşmiş həyatımızdan qoparacaqsan!" - deyərək köhnə qapını bərk şəkildə çırparaq, arxasında hönkürtülərini içinə çəkərək ağlayan və insanlara nifrət edib, qəddarlaşan bir Cannur buraxdı....
***
GÜNÜMÜZ...
Neman maşından düşərək özünün yaşadığı şəxsi evin