gün zamanı deyil. Mənim bunları deməyim, açıqlamağım yerinə sən Nəzrini dinləməlisən! Nəzrinin ünvanı burada" - deyərək, Nemanın əlinə içərisində ünvan qeydə alınmış kağız parçasını tutuşdurub: "Nəzrinə get...Hər şeyi deyəcək...Demək istəməsə də, məcbur et...Danışdırmağa məcbur et.." - dərin nəfəs alıb: "Aaa...birdə mənim bunları sənə dediyimi ona bildirməsən yaxşı olar" - davam etdi.
Neman Əfşanın dedikləri ilə qarışıqlıqdan bulanmış beyinini suallarla dolduraraq əlinə tutuşdurulmuş ünvan qeyd edilən kağıza gözlərini dikdi...
***
***
Ayşulə başının ağrısının atdığı dərmanlara rəğmən hələ də günlərlə keçməməsinə əsəb olub, qəzəblə əlindəki qovluqları masaya çırpdı. Beyinini qovurub-yeyib bitirən düşüncələrlə başı havalanmışdı. Atasının bu hərəkəti edəcəyinə, anasının nə qədər də xəbərdar olmasına baxmayaraq səs çıxarmamasını ağılı almırdı. Dilini sürətlə dodaqların üzərindən keçirib, alt dodağı ilə birgə dişlərinin arasına alıb sıxdı. Məntiqini işə saldıqda, Poladovlarla sadəcə şirkətlər arası rəqabətdən əlavə Hümeyrə xanımın mübahisə əsnasında Xaliq bəyə dediyi sözlərlə qan məsələsi olduğunu və atasının bu işləri ilk dəfə yerinə yetirmədiyini anlayırdı. Beyinindəki kilidlərin açarını tapmağa çalışaraq bəzi qaranlıq qalan hissələri həll etməyə yönəlsə də, olmayan ipucuları ilə üzünə bütün qapılar bağlanmışdı. Bütün hüceyrələrini gəmirən bu düşüncələri yox sayaraq otağın qapısını bağlayıb, uzun ağ kolidorda irəliləyərək Toğrulun qapısını tıqqıldadıb 'Gəlin' əmri ilə qapının dəstəyini qavrayıb, çevirərək içəri daxil oldu.
Toğrul yasəmən qoxulu saçlarını yuxarıdan boş şəkildə toplayıb saç sancağına tutuşduraraq bütün yorğun simasını göz önünə sərən Ayşuləyə maraqla baxdı. Göz altlarında yaranan bənövşəyi və qəhvəyiyə çalan halqalara göz ataraq narahatlıqla qaş çatıb: "Sən yaxşısan?" - deyə soruşmasına, Ayşulənin ağrıdan qapaqları şişərək altları çökəyə düşən gözlərini qaldırıb: "Bəli" - yalandan da olsa qısaca təsdiqlədi.
Toğrul ayağa qalxıb Ayşulənin