qrupudur..." - deyərək ağılına gələn düşüncələri qovmaq istədi...
***
Hümeyrə xanım bir önə bir geriyə gedən oturacaqda əyləşib, dirsəyini oturacağın qoluna dayayaraq azca yellənirdi. Şəhadət barmağını alınına, baş barmağını çənəsinə dayayaraq düşünürdü. Cannurun nə vəziyyətdə olduğunu təxmin edirdi. Onun üçün tək var olan insanlar Fəthi, o olmadıqdan sonra onun parçası olan Dilay idi. Bu çirkablarla qurdlanmış bataqlıq girdabında boğaza qədər yığılmışdı. İllər əvvəl belə olacağını heç kim düşünməmişdi, təsvir belə etməmişdi. Ancaq nədənsə bu oyuna səbəb olanlar hələ də həyatda idilər...
13 İL ƏVVƏL...
Hümeyrə xanım əlinə aldığı köynəyi çamadanın arasına yerləşdirib, otağının eyvanına çıxaraq: "Gülnur, Gülsüm üzərinizi batırmayın! Dürrə görsə əsəbiləşəcək!" - deyib, sözlərini eşitməyən Fəthinin qızlarına dilinin ucunda deyinib, otağından çıxıb, pilləkənlərdən enərək həyətə çıxdı. Günəşin şəfəqlərinin gözlərinə biz kimi batması ilə gözlərini qısıb, burununu qırışdıraraq, əlini alınına dayayıb, yelkən etdi. Yelləncək oturacaqda ayaqlarını bir-birinin üzərinə aşırdaraq meyvə suyunu xüsusi rahatlıqla içən Dürrəyə tərs-tərs baxıb: "Dürrə!" - deyə səsləndi.
Dürrə baxışlarını gün eynəyinin üzərindən Hümeyrəyə verərək: "Yola çıxırıq?" - vecsizcə soruşdu.
Hümeyrə gözlərini axıdıb: "Xəzərin çamadınını hazır etmisən?" - deyə təmkinliklə soruşdu.
Dürrə əlini havada yellədib: "Aman...mən də deyirəm, nə deyir...Özü bir-iki əşya atmış olar" - deyərək meyvə suyunun çöpünü dodaqlarının arasına aldı. Hümeyrə hirslə Dürrəyə baxıb: "Necə anadırsa..." -əsəblə deyərək evin astanasından keçib Xaliq bəyin otağına doğru addımladı. Ancaq digər otağın açıq qalan qapısından gələn fısıltılı səslərlə: "Bəli, cənab, istəyinizə uyğun olaraq Fəthi Alıyevin idarə ediləcəyi maşının qurğusu nasazlandı" - duyaraq qorxudan gözləri bərəldi.
Xaliq bəyin əli olduğunu düşünüb, qaçaraq zala tərəf tənginəfəsliklə çatdı. İşçilərin çamadanları maşına yerləşdirməsi ilə hər kəsin hazır olduğunu görüb: