zillədi. Onun yerinə öz canının olmasını istədi...Günahs
ız yerə Dilayın hər hansı bir şeyin qurbanı olsun istəmirdi. Bütün oyunlardan, tökülmüş qanlardan, qisaslardan, qatillərdən xəbərsiz bəxtsiz həyatını yaşayırdı. Günahsız qurbanlar siyahısına daxil olmasını istəmirdi. Çox gözəl bacı münasibətləri vardı balacalıqda...anasından görmədiyi sevgini Dilaydan almışdı...Ancaq əngəlli olduqdan sonra özü Dilaydan uzaqlaşmış və Dilayın bir neçə cəhdlərini geri yollamışdı. Və sonradanda aralarındakı buzlu pərdəni aysberqə çevirmişdilər. 15 il əvvəl Mirayın 6, Dilayın 8 yaşı olarkən Cannur xanım saçlarını qara rəngdən qəhvəyi rəngə boyamışdı. O zaman Dilay anasının saçlarını elə görüb çox ağlamışdı. Miray onu sakitləşdirmək üçün aralarında uşaq ağılları ilə saziş edib heç zaman saçlarını rəngləndirməyəcəklərinə söz vermişdilər. Miray sözünü hələ də tutsa da, Dilay pozmuşdu. Uzun zamandan sonra ilk səhər yeməyində Dilayın: "Sən də sözlərini tutmadın" - xatırlatması canını acıtsa da, başını kənara çevirərək oxumaqdan yayınmışdı...Sözlər pozulurdu və itkilər çox can alırdı...Almaniya getdiyi gün hər şeyi itirdiyini düşünürdü...Ancaq indi həqiqətən də Dilayı qəlbinin dərinliklərindəki gizli quyularda saxladığının fərqinə varmışdı... Gözünü ürək döyüntülərini qeydə alan aparat qurğusundan çəkməyərək yuxusuz gözlərini Dilayı izlədiyi şüşə aynaya dayadı...
***
Dilay qaranlıq bir dünyada, dərin quyulara gömülmüş halda yerə sərilmiş şəkildə özünü kənardan izləyirdi. Sanki əkizlikdən əlavə hər cizgisi oxşar deyil eyni olan özünün digər yarısını qıraqdan tutulmuş şəkildə izləyirdi. Gözlərini açmağa çalışsa da, sanki üzərində tonlarla yüklər tökülmüş və o ağırlıqdan öləcəyini duyurdu. Başına girən bıçaq kimi iti ağrılarla, döş qəfəsində hiss etdiyi basqılıqla yerinə mıxlandı. Gözünə çarpan ağ işıqla başını qaldırıb qaranlıq libası geyinmiş quyunun ən yüksək yerində üfüqdən gələn aydınlığa gözləri qamaşdı. Qolunun arxası ilə gözlərini divarlayıb, yerindən qalxmağa çalışdı. Ətrafda