KEÇMİŞDƏN GƏLƏN LƏKƏLƏR...
BÖLÜM 13.
YAZAR: ANİSA S-VA...
Ayşulə başına çökən ağrı ilə yatağından qalxıb oturur vəziyyətinə gələrək gicgahlarına barmaqlarını yerləşdirib masaj etməyə çalışdı. Ancaq gözlərinin üzərinə hücüm edən ağrılarla yatağından qalxıb, üzünü əllərinin arasına alaraq sərtcə hərəkət etdirdi. Dolaba yaxınlaşıb alt çəkməcəni açaraq dərman qutusunu götürüb masanın üzərinə qoydu. Dərmanların adına baxaraq axtardığı dərmanla rastlaşmayıb sıxıntı ilə nəfəsini içinə çəkərək qapıya yönəldi. Qapını açıb kolidora çıxaraq anasının çoxdan xəstəxanada olduğunu düşünərək anasıgilin otağına üz tutmaq istədikdə, içəridən gələn qışqırtılarla ayaq saxladı. Anasının: "Sən yenidən qan tökmək niyyətinə necə düşə bilərsən axı??!!" -sözləri ilə marağına yenik düşüb qapının ağızına doğru addımlayıb, arxasını soyuq divara söykəyərək, qulaqlarını otağın içərisində olan söhbətə verdi.
Atasının: "Mən sadəcə ortadakı çirkabı təmizləyirəm!" -qışqıraraq deməsinə qaşlarını çatdı.
Hümeyrə xanımın: "Hııhh...nə çirkabı?... Kimin çirkabını?! Qızın heç bir günahı yoxdur! Heç bu olanlardan xəbəri belə yoxdur! Nə danışdığının fərqinə var!" - Xaliq bəyə verdiyi qarşılıqla tərəddüdə düşdü.
Xaliq bəy: "Hümeyrə, Dilay öləcək! İndi yaralıdırsa, əgər sağ qalacaqsa, yenidən canını aldırtdıracam!!!!!" - evdə heç kimin olmadığını sanan rahatlıq dolu səsini qaldırması ilə Ayşulənin beyininin uyuşduğunu, düşüncə qabiliyyətini itirdiyini sanaraq, ardına baxmadan tələsik addımlarla otağına daxil olub, çantasını götürərək sərsəm şəkildə malikanəni tərk etdi...
***
2 gün sonra ...
Cannur xanım Dilayın hələ də özünə gələ bilməməsinə, səhhətində heç bir irəliləyiş olmamasına görə bütün bədəninin ən dərin qatlarına belə nüfuz etmiş çöküntü ilə kürəyini divara yasladı. Gözlərini boşluğa dirəyib, dilinin ucundakı sözləri, bağırtıları udaraq geriyə göndərdi. Qarşısında ona arxası dönük, Dilayın yatdığı otağın şüşə pəncərəsindən onu izləyən Miraya nifrətlə baxıb, içində kaş Dilayın yerinə Mirayın