qırışlar artmış,saçı ağarmışdı..ona nə qədər haqsızlıq etdiyimi anladım..bu mənə 10 ilini hədiyyə edən qadın idi..vaxt keçirdi..və hər gün onu daha asanlıqla daşıyırdı..artıq vərdiş etdiyim üçün belə hiss etdiyimi düşünürdüm..bir sabah o nə geyinəcəyinə qərar verə bilmirdi..onu izləyərkən nə qədər arıqladığının fərqinə vardım..görünür o bu qərarıma çox pis olmuşdu..özümdən asılı olmadan onun saçlarını sığalladım..bu an oğlum gəldi və "ata,anamı qucağına al" dedi..bu artıq həyatımızın bir parçası idi..qucağıma aldım..o əli ilə üzümə toxundu..evlənd
iyimiz ilk gündəki kimi..
artıq içim rahat deyildi..qərarımdan peşman olmuşdum..işdən tez çıxıb Jane`in evinə getdim və boşanmayacağımı dedim.güldü..ciddi olduğumu görəndə üzümə şillə vurub məni qovdu..bunu önəmsəmədim..tez çiçək alıb evə qayıtmaq istəyirdim..evə girəndə üzümdə təbəssüm yarandı,əlimdəki çiçəklə yataq otağına girdim və yoldaşımın çarpayıdaki cəsədini gördüm..bəli,o aylardır xərçəng xəstəsi imiş və mən Jane ilə eşq yaşayarkən bunun fərqn belə varmamışdım..çox yaşamayacağını bildiyi üçün oğlumla məni yaxınlaşdırmağa çalışmışdı..sırf oğlumun gözündə yaxşı ata olum deyə,sırf anasını həmişə çox sevdiyimi bilsin və onu son günlərində xoşbəxt etdiyimi düşünsün deyə bütün bunlara