xatırlamıram!Da
nışacaqlarım hələ bitməyib !"
Ayan"Burax, incidirsən. Sən içkiləsən, nə dediyini bilmirsən! "
Anar"Mənim ağlım başımdadı!Nə dediyimi yaxşı vilirəm! "
Ayan"Bura məni Samirə xalanın səhhətiylə bağlı çağırdığını demişdi! Səhv etmişəm gəlməklə,burax qolumu gedirəm!"
Anar"Elə məsələdə budu! Anam ölür Ayan,anam ölür"deyərək ona sarılıb içini çəkə-çəkə ağlayırdı.Hər zaman dik ayaqda qalmağı bacaran insan hal-hazırda acizcəsinə göz yaşı tökürdü..Gülşəni itirdikdən sonra güclə özünü toparlamışdı, anasını itirməyə ürəyi dözməzdi..Ayan eşitdiyi sözlərdən sonra nə edəcəyini bilmirdi. Çarəsizcə Anara sarılıb beynində gəzişən suallara cavab tapmaq istəyirdi...Anar cəld Ayandan ayrılıb əlinin tərsiylə göz yaşlarını silir..Artıq bu işin geri dönüşü yox idi, o istəsədə istəmədə bu evlilik olacaqdı..Anar hər zaman verdiyu sözlərin üstündə durduğu kimi bununda üstündə duracaqdı..
Ayan"Ne-necə yəni? Axı, bizə heç nəyi yoxdu demişdin? ?"
Anar"Çünki həmin an sizə deməyi istəməmişdi..Hələ atamında xəbəri yoxdu..".
Ayan"Həqiqətən nə deyəcəyimi bilmirəm..Çox üzüldüm Anar...Müalicəsi yoxdu bu işin? "
Anar"Həkimdən soruşdum, yoxdu.Müalicə üçün gec qalmışıq. Lənət olsun"deyib əlini stola çırpır.Əli incitsədə buna fikir vermirdi çünki qəlbinin ağrısı daha çox idi. Ayan "neylədin"deyib əlinə baxmaq istəsədə "heç nə olmaz"deyərək əlini sərtcə çəkmişdi ondan..
Ayan"Anar onsuz ayaqda güclə qalırsan..Ananın yanında olub ona dəstək olmalısa.Belə eləmə.İnanıram ki,Samirə xala bu xəstəliyində öhtəsindən gələcək"
Anar"Sənə hər şey gec çatır deyəsən!Anamın ömrünə az qalıb deyirəm anlamırsan? ?!'
Ayan"Qışqırma üstündə! Hər şeyin günahkarı mən imişəm kimi davranmağı kəs!"
Anar"Anamın son istəyidi..Səninlə evlənməliyik "
Ayan'N-nə? Dəli olmusan?Heç vaxt!Eşidirsən heç vaxt!!"
Anar"Buna məcburuq!"
Ayan"Mən heç nəyə məcbur deyirəm! İstəmədiyim bir insanla evlənmək istəmirəm"
Anar"Guya mən səni istəyirəm? ?Amma anama söz verdim.Bu evlilik anlaşmalı olacaq"
Ayan"Mənə nə?hə?