, burnunun dikinə gedən o qızdan əsər qalmamışdı artıq..Boynunda
kı göylüklər göründüyündən saçlarını üstündə töküb gizlətməyə çalışırdı...Fik
irli olduğundan evə gəlib çatdığından xəbəri belə yox idi...Qapını açıb asta addımlarla yuxarı qalxmışdı.Həlimə xanım yatdığından onun gəldiyindən xəbərsiz idi...Ayan otağına girər-girməz güzgüdəki əksinə baxmağa başlayır, ağlamaqdan üz-gözü şişmişdi.Boynundakı və sinəsindəki göylükləri gördükcə ətindən-ətindən qoparırdılar elə bil. Yenidən göz yaşları yanaqlarından süzülməyə başlayır, ağlamağı ən böyük acizlik hesab edən insan indi həzin-həzin ağlayırdı. Güzgüdə sanki özünü yox başqa birini görürdü..Bu o ola bilməzdi. Ayan bu qədər köməksiz, aciz ola bilməzdi. Əsəblə termonun qabağındakı əşyaları vuraraq yerə tökmüşdü. Anara ən çoxda özünə nifrət edirdi. Ən başdan Anarla razılaşmasaydı bütün bunlar olmayacaqdı.Həlimə xanım yuxarıdan gələn səsləri eşidib yuxudan ayılmışdı qaçaraq Ayanın otağına qalxıb qapını açmaq istəsədə kilidli olduğundan bunu bacarmamışdı. Həlimə"Ayan yaxşısan? Nə olub? "
Ayan "He-heç ana, əlim dəydi. Narahat olma, duş alım gələcəm aşağı "
Həlimə"Qorxutdun məni, ehtiyyatlı ol"
Ayan artıq özünə heyrət edirdi, əvvəllər dilinə yalan söz gəlməyən qız indi yalan danışmaqda mahir olmuşdu. 2 ay ərzində həyatındakı hər şey dəyişmişdi..Onun və ailəsi üçün evlənib-boşanmaq problem deyildi çünki cəmiyyətin nə dediyini əsla umursamaz, əsas bir insanın xoşbəxt olmasıdır fikriylə yaşayırdılar. Ancaq istəmədən,məcburiyyət qarşısında qalıb evlənmək ən son istəyəcəyi şey idi.Axı onun xəyalları var idi, o ,hələ kariyera quracaqdı, vəkil olub insanların haqqlarını müdafiə edəcəkdi. Hər zaman Sevdayla birlikdə düşünüb "Bir ailənin dağılmağı ən son istəyəcəyim şeydi, amma ailədə xoşbəxtlik yoxdursa,tərəflərdən birinin haqqı tapdalanırsa bu işə son vermək bizim vəzifəmizdi"deyərdi. İndi isə özünün zorla evlənib sonrada boşanacağını düşünüb acı-acı gülmsəyirdi. Sevgiylə ailə qurmaq onun istəyi idi amma deyəsən bu istəyi