i ağzına götürdü.

"Saçın..." - Sənanın səsi ilə diqqətimi yeməkdən ayırmalı oldum. Nə olub ki, saçıma? Çəngəli masaya qoyub saçımın bir tutamını əlimə aldım.

"Saçının rən-"

"Təbiidi" - deyə cavabladım cəld sözünü kəsərək.

"Niyə belə aqressiv oldun?" - qaşlarını çatdı.

"Çünki, məni yeni tanıyan hər beş insandan altısı bu sualı verir" - gülümsədi. Zarafatımı tutmuşdu. Yenidən çəngəli əlimə alıb yeməyə davam etdim.

"Yəni yusan rəngi getməyəcək?" - Nə?! Çəngəli ağzımdan ayırmadan dəhşətlə gözlərimi ona dikdim. Ciddiydi?!

"Yaxşı, yaxşı, elə baxma. Zarafat idi" - gülümsəyərək dillənib əllərini qarşısında sipər edəcək tərzdə qaldırdı. Ohh...Bir an ciddi olduğunu sanmışdım. Yenidən diqqətimi yeməyə verdim. Çox dadlı idi. Bir gün nənəmi də bura gətirməli idim.

"Salam" - balaca boy, sarışın bir xanımın bizim masa qarşısında dayanmağı ilə yenə əl saxlamalı oldum. Deyəsən, bu gün mənə rahat yemək qismət olmayacaqdı.

"Salam, buyur əyləş" - Sənan gülümsəyərək yanındakı boş stulu işarə etdi. Anlamaz baxışlarım ikisinin arasında gedib gəlirdi. Bu xanımda kim idi belə? Tərəddüt etmədən tam qarşımda əyləşməyi ilə gözlərini mənə çevirdi.

"Sənan, bu göz qamaşdıran xanım kimdi belə?" - sualı ilə düzü ruhum oxşanmışdı.

"Suay bizim şirkətin yeni memarıdı. Suay, bu xanım da Lalədi" - deyə Sənanın dillənməsi ilə xanımı başımla salamladım. Çünki dillənsəydim ağzımdakı yemək üzünə yapışacaqdı.

"Salam, mən də maliyyə şöbəsində işləyirəm" - dedi səmimi şəkildə. Ağzımdakı tikəni udub gülümsədim.

"Məmnun oldum" - başımı salladım - "Maliyyə çətindi" - dedim gülümsəyərək.

"Eh, əslində insanlara nəyisə bəyəndirmək daha çətindi" - qaşlarını çataraq dillənməsiylə şən qəhqəhə atdıq.

"Necə, öyrəşə bilmisən? İlk günlər çətin olur" - çəngəli masaya yerləşdirdim.

"Yavaş- yavaş öyrəşirəm" - gözlərimi Sənana çevirdim - " Sənanın bunda çox böyük rolu var" - gülümsədi.

Yarım saat çəkən söhbətin ardından həm Laləni, həm də Sənanı daha da yaxından tanımaq