imkanım olmuşdu. Yeməyin ardı Lalənin zarafatları ilə davam etmişdi. Çoxdanışan biri olmasına baxmayaraq olduqca səmimi qıza bənzəyirdi. Şirkətə gəldiyim ikinci gündü və artıq iki dost qazanmışdım.
______________________________________________________

Saat 18:00'u göstərirdi. Yeməkdən sonra işimin başına keçmişdim. Saatlardı otağımdan çıxmamış, layihə üzərində işləyirdim. Hələki hər şey istədiyim kimi gedirdi. Bu müddət ərzində Nərmin zəng etmiş, gələcəyini xəbər vermişdi. Qapının döyülməsi ilə yerimdə dikəlib rəsmi vəziyyət aldım.

"Gəl"

"Susi, bütün Bakının yaraşıqlıları buradadı" - Nərmin içəri daxil olub həyəcanla dilləndi. Mənə yaxınlaşırdı ki birdən ayaq saxladı və gözlərini ətrafda gəzdirdi.

"B-bura sənin otağındı?" - ətrafı ağzı açıq şəkildə süzərək dilləndi.

"Necədi bəyəndin?"

"Susi, buranı bəyənməyəni tikə-tikə doğrayarlar" - sözlərinə qarşı şən qəhqəhə atdım.

"Nə əcəb səndən?" - güclə saxladığım qəhqəhəmin ardından dilləndim. Qaşlarını çatdı.

"Vəfasız rəfiqəm məni unudub, gəldim ki özümü xatırladım" - eyhamla dillənib dəri kresloda əyləşdi.

"Elə olmadığını bilirsən" - dodaqlarımı salladım.

"Bilirəm?" - qaşlarını havaya qaldırdı. Dəli qız!

"Bilirsən, bilirsən" - bicliklə dilləndim.

"Yaxşı məni yola gətirə bildin. İşlər necədi?" - ayağa qalxdım və onun qarşısındakı kresloda əyləşdim.

"Hələki hər şey yolundadı".

"Yorğun görünürsən. Niyə özünü bu qədər yorursan? Onsuzda bu iş üçün səndən yaxşısını tapa bilməyəcəklər" - bu sözünə qarşı gülümsədim. Yorğunluğumu necə alacağını yaxşı bilirdi.

"Məndə elə bunu onlara sübut etmək üçün çox çalışıram. Həm bil-" - qapının döyülməsi ilə sözüm yarımçıq qaldı.

"Gəl" - səslənməyimlə Sənan qapıda göründü.

"Salam, madma-" - Nərmini görməsiylə sözü yarımçıq qaldı.

"Salam" - dedi bu dəfə sual dolu nəzərlərlə Nərminə baxaraq. Bizim qız yerində narahatlıqla tərpəndi. Nə olmuşdu?

"Salam" - bu səs Nərmindən çıxmışdı?! Hanı bəs qulağımı batıran cır səs?!