ı titreyirdi.

Zarina: Ne danışım? Danışsam ne ferqi? Ne deyişecek?
Alxaz: Sevdiyin adam indi yaşayır?
Zarina: Yeqinki yaşayır.Onu son görende sağ idi
Alxaz: En son ne vaxt görmüsünüz? Neçe yaşın var Zarina?
Zarina: 31...5 il oldu görmeyeli.Ah ele qorxuramki, birden simasın unudaram.Sesini çox çox az xatırlayıram.Xırıltılı sesi vardı.Amma o gülüşü unutmaq mümkün deyil.100 il keçse bele.

Eliyle üzünü tutub gözyaşlarını sildi

Zarina: Qocalıram cenab qocalıram

Alxaz hele 31 yaşındakı cavan xanımın saçlarının arasında gizlenen ağ tüklere baxdı

Zarina: Qeribedi, ona olan sevgim unuda bilmirem. Amma sesini unuduram.Eşitsem indi, belke de tanımaram.Eşitsem...indi onun yanında olmaq vardı.Bir bilsen heyat meni nece incitti...
Alxaz: Senin hekayeni başdan dinlemeliyem
Zarina: İstediyim yerden başlayım?
Alxaz: He...
Zarina:
" Hele de yadımdadı, torpağın o, möhteşem qoxusu, denizdeki dalğalar.O gün dövlet imtahanımı vermişdim.Tibb universitetini bitirmişdim. Netice uğurlu idi.Yay gelmişdi, ancaq, yağış yağırdı.Birde Bakının küleyi.Açıq qehveyi saçlarımın külekle nece sevişdiyini izleyirdim.Menim deyimimle heyatımın üçüncü dövrüne keçmişdi.İş heyatı.Ailemi soruşsan...bilmirem.Özümü tanıyandan emimin yanında idim.Sevinirdim ayaqlarımın üzerinde duracaqdım.Savadıma güvenirdim.Çox keçmediki işe başladım.O, xeleti ilk geyindiyim gün dünya menim idi.Daha heçne istemezdim.Zaman keçdikce işim heyatım olmuşdu.Çox geceler xestexana da qalırdım.Ordakıların şekilini çekirdim.6 yaşındakı oğlanın otağını oyun parkına çevirmişdim.O artıq darıxmırdı.Xöşbext idim.Niye bilirsen....Çünki düşünmeye vaxtım olmurdu.Sonra düşündüm ve burdayam.1 il idi ordaydım.Ve bir xeste geldi.Menden 2 yaş böyük oğlan.Epilepsiya xestesi idi.Evvel baş veren kiçik tutmalar böyük tutmalara çevrilmişdi.O geldi ve her şey deyişdi.Onu sevmek...her seher oyananda, onu görebilmemek qorxusu öldürürdü meni.Düzgün müalice aparacaqdıq o sağalacaqdı.Ümidim bu idi.Sevirdim cenab çox sevirdim.Ağ-qara