Telfonun səsini çölə verdi
" Səlim mən sənə yalan demək istəmirəm. Bilirəm bu səhvdi amma bilməlisən...Mənim Azadı sevdiyimi bilməlisən."...Nəyə önəm verdiyini.Nə istədiyini.Dırnaqrası məşhurluğu.Məşhur olana sevgini .Zəncirə bağlı azadlığını. Nəfəs almaq istəyini.Yaşamaq istəyini.Gözlərindəki səsləri.Sənin sükutunu...səni və ruhunu...hər addımını yaxşı bilirəm. Oxumuşam...səndən uzaqda səni oxumuşam. Özümü buna da hazırlamışam. İndi sənin məndəki yerin, tərk etdiyim xarabalıqdı. Sən məndəsən.Amma mən özümdə deyiləm...
Səlimin ağlından keçənlər, ciyərlərini yandırırdı. Duzlu su içmiş kimi boğazı yanırdı. Başını qaldırıb qarşısında oturan adama baxdı. Bu dünya da ona tək dəyər verən insana, dostuna...
Ceyhun Səlimin boş gözlərindən heçnə oxuya bilmirdi...
" Sonra nə oldu?"
Səlimin üzündə acı bir təbəssüm yarandı...
" Azadın yarımçıq gülüşü, qalibiyət çıxışı. .." Mən dura-dura Laylanın səni sevəcəyinimi sandın. Sən Səlim həmişə mənim 10 addım arxamda olacaqsan. İndi get aciz həyatına davam et."...bax belə dedi. Mən heçnə deyə bilmədim."
" Zöhrəni tərk edəcəyindən qorxursan? "
" Əgər mən Azad qədər güclü olsaydım. Ölkənin hər yerində ticarət mərkəzlərim olsaydı....Layla məni sevərdi. Bütün insanlar belədi. Onlar adı sevər, işin yaradıcısını sevər. Yaradılan bir qəpiyə dəyməsədə sevərlər.Çünki genlərimizdə olan tək duyğu yaltaqlıqdı..."
" Çox içdin evə gedək."
" Sən şahidimsən Ceyhun.Azad Səfərovun bütün mal varlığını əlindən alacam. Onda Layla ilə Azad ayağıma gələcək. Mənim isə onlara deyəcək tək sözüm olacaq 'Rədd ol'.Hə bunu edəcəm."
" Edərsən.Amma indi evə gedirik."
Ceyhun Səlimi qaldırıb, maşına apardı...
Səlim bilmirdi gələcək ona nələr gətirəcək. Nə qədər lənət oxusada bilirdiki Laylanı sevir...Azaddan çox sevir...
-----------------------------------------
Azad nə etsə də fikrini işə verə bilmirdi. Laylanın səsi hələ də qulaqlarında idi. " Bilirəm bu səhvdi amma bilməlisən. Mən Azadı sevirəm."
Azad bilirdiki Zöhrəni tərk etmək səhvdi. Amma