məni..."
" Ancaq mənim sənə qarşı hisslərimidı bilməlisən."
Layla boğazının qurulduğunu hiss etdi.1 neçə qurtum su içdikdən sonra boğazını təmizlədi
" Məə-ən..."
Səlim restoranın ortasında donub qalmışdı.Bu qədərini gözləməmişdi. Nə ara danışıb nə ara görüş təyin etmişdilər. İti addımlarla onların masasına gəlib əlini masaya qoydu.
" Nə xoş təsadüf. "
" Rədd ol."
Azadın soyuq səsi qulaqlarını yırtırdı
" Kəs səsini Səfərov!"
" Səliimm, məən şey"
" Sən nə Layla.Sən evli adamla görüşəcək qədər alçaq bir qadınsan sən?!"
" Səlim get burdan"

" Azad sus"
Layla ayağa qalxıb Səlimi restorandan çıxartdı
" Burax əlimi Layla! "
" Səlim bilmirsən...düşdüyüm vəziyyəti bilmirsən..."
" De onda Layla. De...de bilim."
" Deyə bilmərəm. .."
Səlim bir anda Laylanın dodaqlarına əsir aldı.Layla bilmirdi nece geri çəkilsin.Əsas məsələ isə geri çəkilmək istəməməsi idi. ...Onlar istəməzdiki bu hekayənin qəhrəmanları olsunlar. Onlar cəza çəkməyi istəməzdilər. Mövzusu daha ürəkaçan hekayənin bir cüt sevimli qəhrəmanı ola bilərdilər...və heç kimin qınağı onların qalxanından içəri keçməzdi...
Layla bilmirdiki əlini hara qoysun. Onlar öz əlləri idi amma özündən xəbərsiz Səlimin köynəyini tutmuşdular. Sanki heç kim o yumruğu ayıra bilməzdi.Səlim yavaş-yavaş geri çəkilib, Laylanın gözlərinə sonra yaxasındakı əllərinə baxdı.Aradan keçən saniyələr Səlimlə Laylanın arasına uçurumları yerləşdirirdi.Bir nəfəs qədər yaxın ancaq iki qitə qədər uzaq idilər. Dünyanın fərqli yerlərinə səpələnmişdilər...
" Bu doğru deyil." Layla hələ də nəfəsini nizama sala bilməmişdi.
" Bu doğru deyil amma sənin evli bir adamla görüşməyin doğrudu?" Səlim qəti sual vermirdi.Əliylə kənarda duran Azadı göstərdi
" Sən bilirsən axı Layla! O mənim bacımın əridi!"
Azad Səlimə yaxınlaşıb onu özünə tərəf çevirdi
" Sənə bir dəfə demişəm indi yenə təkrarlayacam. Mən Laylanı sevirəm amma Zöhrəyə xəyanət etmərəm!"
" Etdiyinin adı nədi Azad?! Zöhrənin sənə ehtiyacı yoxdu.Mən bacımı qoruya bilərəm."
" Özünü