nəfəsini geri verirdi. Üzündə nadir hallarda ortaya çıxan gerçək təbəssüm yarandı. Dərindən tənəffüs əllərini uyuşdurmuşdu. Əllərini bir-birinə sürtüb aşağı baxdı. Qara quyu kimi idi. Dibi görünmürdü...
-----------------------------------------
" Onu tapa bilməyəcəyik. "
" Səlim güclü ol əlbəttə tapacağıq. Mütləq. "
" Harda olduğunu belə bilmirki. Bəlkədə o çoxdan gedəcəyi yerə çatıb."
" Gedib Fuad bəylə danışmaq lazımdı."
-----------------------------------------
Layla qorxmuram desə də qorxurdu.
" Sadəcə bir addım Layla.Bunu edə bilərsən."
Həyatın...həyatımızın gedişi bizim əlimizdə deyil. Nə vaxt qarşımıza kim çıxacaq. Bu qədər insanın içində dərdlərində boğulub bu uçuruma yeni bir nəfəs üçün gələn tək insan sən ola bilməzsən. Niyə? Nəyə əminsən? Bəlkə o 2 adamdan heç biri sənin mənzilin deyil.
Xəzri , içki şüşəsini başına dikib bitirdi. Pəncərəni açıb çölə atdı. Maşının işıqları uçurumun kənarındakı qaraltıya dəyib ona geri qayıdırdı.
Səssiz olmağa çalışaraq Laylaya tərəf irəliləyirdi. Dahada yaxınlaşdıqda qaraltının cavan bir xanım olduğunu anladı. Qızın inildəyərək ağzından çıxan sözləri eşitməyə çalışırdı
" Bircə addım at Layla. Bunu bacaracaqsan."
" Layla..."
Layla ani səsn qorxub müvazinətini itirdi. Belinə yapışan bir cüt əl onu ölümün ovuclarından həyata endirmişdi.
Xəzri dumanlı gözlərlə qızın nəmli gözlərinə baxırdı
" Bunu niyə edirsən...qoy səni bu hala gətirənlər ölsün. "
" Burax məni. "
Xəzri əlini geri çəkib yanında açdı
" Ölmək üçün cavansan...Layla."
" Mən səni tanımıram."
" Mən də səni tanımıram."
" Onda get burdan xahiş edirəm."
" Ölmək istədiyinə əminsən?"
" Mən əlbəttə...get"
" Gəl birlikdə gedək."
" Dedimki get!"
" Heç kim üçün ölməyə dəyməz."
" Sənlik deyil!"
Xəzri Laylanın əlindən tutub kənara çəkdi. Öz maşınına gətirib içəri saldı sonrada qapını bağladı. Laylanın incə cingiltili səsindən üzünü buruşdurdu. Laylanın maşınına gəlib baqajı və içərini yoxladı. Onun əşyaları olduğunu düşündüyü hər şeyi alıb öz