çarəsiz, üçüdə yorğun idi. Fuad bəy Laylanın masanın üzərindəki gülümsəyən rəsminə baxdı.
Layla ən son vaxt gülmüşdü. Bir ata öz qızını ölümə atarmı...Fuad bəy bunu etmişdi. Layla nəhayət ki dözə bilməmişdi...
Azad düşünürdüki çox gunahı yoxdu. Amma Laylayla son görüşündə, onun üzündə məcburiyət görmüşdü.
Səlim isə gecədən bəri özünü günahlandırırdı. Axı necə onu tək qoymuşdu. Bəs Laylanın ölüm xəbəri gəlsəydi...Səlim nə edəcəkdi...
" Bəsdi Səlim, nəfəsinin səsindən bezdim."
" Bezdin? Rədd ol get!"
-----------------------------------------
Xəzri baş ağrısı üçün dərman axtaranda bütün evi dağıtmışdı. Vazkeçib, Laylanın yatdığı otağa getdi. Niyə gətirmişdi bu qızı bura. Nə edəcəkdi bu qızla. Evinə göndərsə doğru olarmı...deyə düşündü. Yaxınlaşıb Laylanın üzündəki saçlarını geri verdi. Etdiyi hərəkətə üzünü buruşdurdu.
" Yox bir Xəzri. 2-3 günədə aşiq ol tam olsun. Başdan xarab."
Layla yavaş-yavaş gözünü açıb ətrafa baxdı. Gördüyü simayla geri qaçdı.
" Sabahın xeyir Layla. Mən Xəzri."
Layla Xəzrinin əlinə baxdı. Ağlına Səlim gəldi. Həyatındakı tək gerçək idi Səlim. Arxasından üzüləcək tək insan idi.
" Mənə telfon lazımdı."
" Ailənə zəng vuracaqsan?"
" Səlimlə danışmalıyam. "
" Səlim kimdi?"
" Bir tanış."
" Sevgilin? "
" Dedimki tanış."
" Yaxşı. "
Xəzri cibindən çıxartdığı telfonu Laylaya uzatdı. Layla əzbərindəki nömrəni yığıb, telfonu qulağına apardı.
Səlim vanna otağının güzgüsündə öz əksinə baxdı. Bir qadın, bir kişini xarabalığa çevirə bilərmiş.
Telfonunun səsi ilə onu cibindən çıxartdı. Nömrə baxmadan açdı
" Bəli..."
" Səlim..."
" Layla!"
" Şşşt yavaş Səlim heç kimə demə. Atama, Azada heç kimə..."
" Yaxşı. Harda olduğunu de. "
" Mən bilmirəm. İndi birinə verəcəm telfonu o sənə ünvanı desin.Amma Səlim heç kimə heçnə demə. "
" Yaxşı. "
Layla telfonu Xəzriyə uzatdı. Xəzri ünvanı deyib telfonu cibinə qoydu.
" Niyə söndürdün? Mən Səlimlə danışacaqdım."
" Sevgilin bura gələndə danışarsan."
" Sevgilim deyil."
Xəzrinin qəlbi