bilirdim. Laylanı cəzalandırar. Ağlıma hər cür iyrənclik gəlirdi
" Laylanın xəbəri yoxdu."
" Yəni yalvarırsanki ona heçnə olmasın...Düz başa düşdüm?"
" Məni onunla hədələmə! "
Boğazından tutub divara çırpdım
" Səni öldürmədiyim hər günə lənət olsun. Zöhrə olmasaydı bir an fikirləşməzdim."
" O cümlə elə olmaz. De ki; Zöhrə olmasaydı, Laylayla günümü gün edərdim! Çək əlini. Ovuclarımın içindəsən xəbərin olsun.Sən həmişə məni alçaltmısan. Zəif görmüsən! Bu günü milad bil Azad. Sevdiyin qızla əl-ələ qarşına çıxacam. Məni zəif, aciz göstərməyinin cəzası ağır olacaq!"
Yaxasından tutub otaqdan çıxartdım.
Köynəyin bir neçə düyməsini açdım.Özümü buna hazırlamışdım. Bir gün mütləq onu başqa birinin yanında görəcəkdim. Amma bu Səlim olmayacaqdı. Düşmənimin qızıyla sırf onu ovcumun içinə almaq üçün evlənmişdim. Ağlıma gəlməzdi ki kimisə sevə bilərəm...İndi birinin gülüşü üçün hər şeyi edərəm...Ancaq heçnə edə bilmirəm. Utanılacaq bir veziyyətdəyəm. Evliyəm amma başqa birini sevirəm. Zöhrə buna layiq deyildi. O nə atasına nə də qardaşına oxşayırdı. Bəlkə ona aşiq deyiləm. Amma mənim üçün çox dəyərlidi.İnsan kimi çox sevdiyim biridi Zöhrə. Bir dəfə olsun mənə qarşı səhvi olmayıb. Yox yox layiq deyil...mənim yaşımdam keçib...birini sevmək mənlik deyil. Ağlıma gələn fikirlə tez dəstəyi götürdüm
" Layla Rəsulovanı tez otağıma göndərin."
Qarşı tərəfin cavabını gözləmədən dəstəyi asdım. O an qapıdan Səlim girdi.
" Bilərəkdən sənə qulaq asdım. Sevgini elan edəcəksən."
Qapının vurulmasıyla Səlimin iyrənc üzündən gözümü çəkdim
" Gəl. "
" Siz məni çağırmısınız?"
Hə çağırmışdım...qeyri-adi bir gözəlliyidə yox idi. Hətta Zöhrə daha gözəl idi. Bəs niyə mən onu sevmişdim
" Qovuldun..."
" Axı niyə? Mən nəyi səhv etmişəm?"
" Atana özünü isbat edecəksən deyə burda işləməyinə icazə vermirəm. Şıltaq varlı qızdan daha yaxşı işçi lazımdı mənə. İndi çıx."
" Siz bilirsiniz Azad bəy..."
Masaya doğru gəlib, əlini masaya qoydu. Mənə tərəf əyildi. Əlbəttə süd bəyazı boğazından,