idi.
-----------------------------------------
Layla Səlimi çağırmışdı amma gəldiyindən bəri onunla danışmamışdı. Xəzri anlamırdıki bu ikilinin arasında nə baş verib...verir. Əslində çox gözəl anlayırdı.
" Bilirsən Səlim, susmaqla heçnə həll olunmur."
Xəzri yorğun amma qətiyyətlə dilləndi.
" O mənimlə danışmır. "
" Amma səni yanına çağırıb. "
" Amma danışmır. "
" Layla ən çətin günün də səni çağırdı. Atasını yox səni. "
" Yox Xəzri, mən o çağırmadan gəlməliydim. Mən onu tək qoydum. "
Səlim Xəzriyə baş verənləri danışmışdı. Xəzrinin anladığı amma dilə gətirmədiyi bir şey vardı. O düşünürdü ki Layla bunları istəmədən edir. İstəmədən edirsə, məcburdu. Məcburiyyət varsa, məcbur edən var. Səlim bunu niyə anlamırdı axı.
" Sən heç düşünürsən Səlim...?"
" Özüdə hər dəqiqə."
" Dayan sözümü kəsmə. Onda hər saniyə düşün. Bütün baş verənləri ən başdan düşün. Düşündüyüm qədər ya da göründüyün qədər ağıllısansa, anlayarsan. "
Azad maşını evin qabağında saxlayıb, qapıya addımladı. Zəng olmadığı üçün işarət barmağıyla bir - neçə dəfə taxta qapını döyəclədi. Xəzri gələn qonağı əvvəllər görmədiyinə əmin idi.
" Buyurun? "
" Səlim içəridədi?"
" Siz kimsiniz?"
" Azad."
Xəzri bu adı tanıyırdı. Səlim demişdi. Qərar verdiki aralarındakı məsələni həll etməlidirlər amma Laylaya Zərər vermədən.
" Səlimi çağıracam məsələnizi evdən uzaqda həll edin."
Qapını Azadın üzünə örtüb, içəri keçdi
" Azad səninlə danışmaq istəyir."
" Harda olduğumuzu necə bilib?"
" Mən Azad deyiləm, get ondan soruş."
Səlimlə Xəzri qapıya gələndə, Xəzri onu yüngülcə bayıra itələdi.
" Evdən uzaqda cənablar. "
Əli ilə meşəni göstərib qapını örtdü. Mətbəxə keçib çay, meyvə suyu, salat,yumurta hazırlayıb, Laylanın otağına tərəf getdi. Nə edə bilərdi. Bacardığı tək şey yumurta idi. Qapını ayağıyla açıb içəri getdi. Masanın üzərinə hazırladıqlarını qoyub. Laylanın yanına yaxınlaşmışdı. Gəldiyindən bəri etdiyi kimi yenə yatırdı.
" Oyan Layla..."
" Yatmamışam. "
" Yemək ye."
Layla yerində