həkimə, sonra atanın yanına gedəcəyik."

" Axı..."

" Söz verirəm Layla. Atanın yanında qayıdan da sən heçnəyə məcbur olmayacaqsan."

Layla Xəzrini qucaqladı . Ağlamamaq üçün özünü tutmadı. Ağladı dostunun çiyinlərində...

" Biz dost qalaq."

" Mən söz verməyəcəm."Azad gecənin bir vaxtı ağrılara yenilib oyanmışdı. Səlimdən bunu gözləmirdi. Ən azından buna cəsarət etməzdi.Səlimin dərdi zəiflik idi. Əmin deyildi bəlkə də Səlim Laylanın heç sevmirdi. Düşünməkdən vazkeçdi çünki indi mütləq su içməli idi. Amma ayağa qalxıb, masadan su götürmək çox çətin görünürdü. İndi Xəzri burda olsaydı necə də yaxşı olardı. Bütün gecəni belə keçirməkdən başqa çarəsi yox idi. Xeyli gözlədi Azad...Taki yuxu onu aparana qədər
-----------------------------------------
Buranın səhəri də gec gəlirdi, üstəlik çox da soyuq. Xəzri Azadın otağına gəlib onu oyandırmağa çalışdı amma Azad oyaq idi

" Necəsən? "

" Mənə su versən yaxşı olacam!"

" Mənə əmr verə bilmərsən Azad. İndiki vəziyyətində başqa kimdən kömək istəyəcəksən?"

Eyni vaxtda suyu Azada uzatdı

" Sadəcə bütün gecə susuz idim."

" Sadəcə bir dəfə səslənsən, mən gələrdim. Amma yox Azad bəyin möhtəşəm eqosu zədələnər. "

" Təşəkkür edirəm! Oldu?!"

" Qalx həkimə gedirik."

" Qalxa bilsəm su içərdim."

" Bəlkə də həkimə heç getməyək. Əla görünürsən."
-----------------------------------------
Laylayla Səlim üzbəüz oturmuşdular. Amma heç birinin səsi çıxmırdı. Səlim isə bu səssizlikdən sıxılmışdı

" Mənimlə danışmayacaqsan Layla?"

" Səhv etdin Səlim."

" Aramızdakı maneəni götürdüm."

" Yox sən güclü olduğunu göstərmək istədin. Zərrə qədər düşünsəydin məni, bunu heç vaxt etməzdim. Zöhrəni düşünməliydin. Axı o Azadla mütləq barışacaq...

Elə bu vaxt Azadla Xəzri taxta pilləkənləri enirdi

" Əlbəttə barışacağıq. Özümü toplayım ilk işim Zöhrənin yanına getmək olacaq."

Layla Azadın söylədiklərinə sevinirmiş kimi dururdu. Xəzri Azadı divana uzandırdı

" Deməli, Laylayla mən Azadı əmimin