gəlir."

" Yat."

Layla üzünü pəncərəyə tərəf çevirib yatmağa çalışdı. Xəzri bilmirdi yola baxsın yoxsa Laylanın saçlarına. Hərçənd ki o saçlar daha gözəl idi...
Layla nə az nə çox 3 saat yatmışdı. O oyananda yolları da xeyli azalmışdı.

" Hardayıq?"

" Axırki oyandın.Çox qalmayıb."

" Nə olub?"

" İnsan danışar hər halda. Mən də yuxusuzam. Səlim, Azad, Layla üçbucağı arasında bütün gecə dövrə vurmuşam.Sən də yatırsan."

" Bağışla."

" Nəysə nə. Bir şey ye!"

Xəzri səs tonundakı əmr bariz bəlli idi. Layla bu dəfə etiraz etməyə də çəkinirdi. Torbanı açıb, içindəkilərdən yeməyə başladı.

" Sən yemirsən?"

" Ac deyiləm. "

" Nə yemisən?"

" Sənlik deyil! Öz işinə bax!"

" Axı sən niyə əsəbisən. Neynədim mən? Əgər kömək etmək istəmirsənsə..."

" Dedimki öz işinə bax!!"

" Onda sən də öz işinə bax! Mənim həyatıma burnunu soxma!"

" Sənin həyatına? Etdiyim burun soxmaqdı?"

" Elədi."

" Sənin dilin tək mənə çıxır?! Azadla Səlimin yanında səsin çıxmır! Deməli elədiklərim burun soxmaqdı?!"

" Hə elədi!"

" Maşından en!"

" Nə?"

" Maşından en. Daha həyatına burnumu soxmuram! Gedib Səlim Azadı da dalınca göndərəcəm. Bu qədər kömək et. Adı burun soxmaq olsun.En maşından!"

Layla maşının içindən ətrafa baxdı. Hava qaralırdı, yol isə çox tənha görünürdü.

" Nəyi gözləyirsən? !"

Layla gözünə yığılan yaşları axıtmamaq üçün böyük səy göstərirdi.Qapını yavaşca açıb, endi, eyni yavaşlıqla da örtdü. Xəzri heç gözləmədən maşını işə salıb gözdən itdi. Layla bu yolu heç xatırlamırdı. Xəzrinin onu qoyub gedəcəyi ağlına gəlməzdi. Neynəmişdiki belə əsəbləşmişdi ona...

Xəzri rolu var gücüylə sıxmışdı

" Sən o qədər kömək et yuxusunda Səlim deyib sayıqlasın!"

Aradan sadəcə 10 saniyə keçmişdiki yenidən geriyə döndü. Laylanı burda qoyub necə gedə bilərdi. Qayıtdıqda Layla kənarda bir daşın üstündə oturmuşdu.

" Maşına gəl!!!"

Layla Xəzrini görəndə o qədər sevinmişdiki, indi göz yaşları axa bilərdi.

Olduğu yerdən qaçaraq