aparın."

Layla üzündəki təbəssümü gizlətmirdi

" Sən bizi bağışladın?"

" Azadı hə. Səni yox."

" Axı mən..."

" Dayan! Sən əvvəl Səlimi aldat güya onu sevirsən...İndi yanında başqa biriylə gəl. De görüm Layla...zərrə qədər utanmırsan. Sənə baxanda qadınlığımdan utanıram. Səlim səni sevmir. Mütləq ki Azada güc göstərir. Sənin və atanın həyatını özüm məhv edəcəm.Sən Xəzri indi məni Azadın yanına apar!"

Layla bu sözləri eşidəcəyini ağlına gətirməzdi...axı qınamaq bu qədər asan olmamalıydı. Laylanın fikirlərindən Xəzrinin səsi ayırdı.

" Azadı rədd eliyib bura göndərərəm. Səlimidə ardınca. Sonra üçünüz də öz iyrənc düşüncələrinizdə boğularsınız. Sən bir də Laylanı hədələsən! Ərinə verdiyim canı geri alaram!!!"

Xəzri Laylanın əlindən tutub qapıya tərəf irəlilədi.

" Ailənin bütün üzvləri də axmaq olarmı...olarmış."

Xəzri maşını işə salıb, tez zamanda evdən uzaqlaşdı

" Bax Layla. Daha Zöhrəylə danışaq, Azadı sağaldaq, Səlimə ağıl verək....kimi hər hansı bir söz desən, səni o uçurumdan özüm itələrəm."

" Heçnə bilmədən qınayır. Bütün insanlar belə düşünəcək. "

" Əgər insanlar düşünə bilirlərsə qınamazlar. Qınayanların düşünmə qabiliyyəti yoxdur. Onlar ancaq danışır. Dedikləri də kimin vecinədiki."

" Mənim."

" Axmaq."

" Axı Zöhrə dediki sənidə atanıda..."

" Onun bildiyi tək şey alış-verişdi..."

" Bəs Azad?"

" Ondan zərər gəlməz. "

" Bəs Səlim? "

" Hürən it dişləməz."

" Hey bu heç yaxşı bənzətmə deyil."

Laylanın sözünə Xəzri sadəcə dodağını büzdü

" Hara gedirik?"

" Azadı bura göndərməyə."

" O qədır yolu geri qayıdacağıq? Daha gecədi. "

" Əmimə zəng edim.Səlimidə Azadı da gətirsin
" Sən məndən bezdin Xəzri...Bağışla."

" Bezdim düz dedin."

" Məni atamın yanına apar Xəzri..."

"...."

" Cavab verməyəcəksən?"

" Yox! Sus biraz. Yorulmuşam başa düş."

" Əmin gətirəcək?"

" Yox vazkeçdim özüm gedib gətirəcəm. Sonra..."

" Sonra? "

" Sonra mən öz sakit həyatıma geri