i qayıdacam."

Layla boğazındakı tıxacı aşkar hiss edirdi. Əgər öskürməsə danışa bilməyəcəkdi...Bəs evlilik...bəs gələcək qərarı. Laylanın içindəki səsinin...yenə iç səsi kəsirdi...axı o biranlıq deyilmiş söz idi. Budamı deyildi. Laylanın evi...limanı kim idi bəs...

" Səni evinə aparım Layla..."

" Nə evi Xəzri? "

" Birdə o qədər yolu mənimlə gəlmə."

" Yol? Bəs sən mənimlə gələcək planlayırdın. Saxla maşını! Saxla!"

Xəzri maşını kənara çəkib. Üzünü Laylaya çevirdi

" Sən də Xəzri...sən də onlar kimisən. Sənin də vecinə deyiləm. Səninçündə dəyərli deyiləm...deyilmişəm...!"

Layla daha gözyaşlarını saxlaya bilmirdi.

" Tək atam üçün dəyərliymişəm mən...Mən özüm evimə gedərəm.Hər şey üçün çox sağol."

" Layla maşından enib yeriməyə başladı.O gözləyirdiki Xəzri ardınca gələcək...amma gəlmədi.

Xəzri bilmirdi...başa düşmürdüki niyə getmir. Axı nə idi onu saxlayan....
-----------------------------------------
1 ay sonra

Layla gözlədi...Xəzri gəlmədi...
Layla çox gözlədi...Xəzri gəlmədi...
Layla lap çox gözlədi...Xəzri gəlmədi...Səlim də gəlmədi

Layla indi pəncərəsinin qarşısında dayanın uzaqdakı kəndi xatırlayırdı...taxta pilləkənləri...Xəzrinin yarı ciddi yarı gülən üzünü...İnsan ən tez nəyi unudar...səsi? üzü? qoxunu? Layla bunun cavabını bilmirdi. Amma ən gec gülüş unudulur. Xəzrinin gülüşü. Verdiyi güvən duyğusu heç yadda çıxmır...sözlərlə ifadə edilmir...

Layla bu səfərdə nə qazandı? Atasını, azadlığını...Nə itirdi ?Xəzri ruzigarını...Niyə itirdi? Bunun cavabını bilmirdi...

Fuad bəy qapını döyüb içəri girdi

" Layla gəl yemək ye."

" Gəlmədi ata. Xəzri gəlmədi. "

" Bəlkə belə olmalı idi..."

" O gəlmədi...gələcəkdi...axı niyə gəlmədi..."Həyatımızı birinə və ya bir şeyə bağlı yaşaya bilmərik. Bu sadəcə əziyyət verər. Gəlmirsə gəlməsin,, olmursa olmasın deyə bilmərik. Addım atmaq üçün bizim də ayaqlarımız var. Bəs niyə gözləyək...
-----------------------------------------
Layla qərar vermişdi, bu gü o kəndə