gedəcəkdi. Xəzriyə son şans verməyə üçün dəyərdi.
Maşını işə salıb yola düşdü. Bu yolu geri qayıdan da xöşbəxt olacağına inanmaq istəyirdi. O peşman olmayacaqdı...Niyə getmədim? deməyəcəkdi. Bu doğru qərar idi...
-----------------------------------------
Səlim oturduğu yerdən qalxa bilmirdi. Günlər aya çevrilmişdi amma o bu evdən çıxa bilmirdi. Hamı bacısı...Azad hətta Xəzri ona Laylanı sevmədiyini deyirdi. Səlim 1 aydır ki qovrulurdu. Bu darıxmaq dünyanın ən zalım hissi ola bilərdi. Əgər sevmirsə niyə darıxırdı. 1 ay vermişdi özünə.1 ay getməyəcəkdi Laylasının yanına. Onda anlayacaqdı sevir yoxsa sevmir...sevir...əlbəttə sevir.Səlim həmişə sevirəm demişdi. Yanındakılar inanmadı. Axşam qaranlıq düşəndə Laylanın yanına gedəcəkdi. Bu axşama yağış demişdilər...
-----------------------------------------
Azad...dağ adamın dağ sevgisi...dağ adamım dağ vicdanı. Onu qoymadı Laylasına getməyə, sevdiyini deməyə icazə vermədi. Stolun o biri ucundakı Zöhrəsi danışmadan nə etməli olduğunu demişdi. İndi otağına gedib dincəlməli sonra 1 ay ərzində etdiyi kimi axşam Laylanın balkonundan onun simasını izləməli idi...Laylanı təkcə Azad tək qoymamışdı...
-----------------------------------------
Dəqiq bilməli idi. Xəzri bilməli idi ki Layla həyatını verəcəyi qadındı yoxsa yox. Bu bir ay da anladı. Hər saniyəsi Laylanın xəyalı ilə keçirdi. Vaxt idi indi evdən çıxıb Laylasına getməli idi. Tez çatmaq üçün ən qısa yolu tapmalı idi...
-----------------------------------------
Zöhrə də bilirdi, Azadın ruhu onun deyildi. Sevmirdi Azad onu. Laylanı sevirdi. Bir kişi bir qadını nə qədər sevə bilərsə o qədər sevirdi. İndi bu pilləkəndən qalxıb otağa gedəcək və səhvini düzəldib Azadın qollarında 2 ildə paslanmış zincirləri çıxaracaqdı...qapını astaca açıb Azadın yanında dayandı
" Sənin adın Azaddı amma mən səni özümün əsiri etdim."
Azad Zöhrə tərəf çevrildi
" Zöhrə mən səninlə xöşbəxtəm."
" Deyilsən. Məni sona qədər dinlə. Atamla iş uğrunda mübarizənə görə evləndin. 2 il boyunca