u suallar bizi sadəcə acizləşdirir. Layla bu sualı özünə dəfələrcə verdi. Dəfələrcə acizləşdi. Xəzri...Səlim...Azad...hansı daha çox sevir? Bu Laylanı dəli edən sual idi. Evin qabağında oturan 3 böyük adam...uşaqlar kimi oyun oynayır...ən çox sevdiyini isbat edən Laylanı alırdı. Qənimət bu idi. Saxta sevginin...saxta şəhzadəsi. Hamı pis idi ya da hamı yaxşı.
Sən bir öz içindəki müdrikə qulaq ver...o deyirki gözlərin 3 adamdan ilk hansını gördü... Qəlbin hansı üçün çırpındı...Sual bu idi. "Mən kimi sevirəm, kimə inanıram?"

Azad uşaq deyildiki hiss etməsin. O Laylanın gözlərində əksini görmürdü. Bilirdi Azad, iki qadın arasında qalıb sağ çıxan olmamışdı...
Səlim də bilirdi. Amma Azad qədər müdrik deyildi. Bilirdi amma qəbul etmirdi. O görürdü, Laylanın gözlərində Xəzri canlanırdı.
Azad evli olmamağı diləyirdi. İndi zorla alsın Laylanı tutsun qolundan aparsın...Bəs Zöhrə. Azad bu qədər alçalmamışdı... Onun sualı " Kimi sevirəm?" deyildi. Azad o qədər şanslı deyildi...
Yanından qaçaraq keçib Xəzriyə sarılan qadın onun deyildi...Azad uşaq deyildi, burda qalıb gəlinciyi üçün dava etməyəcəkdi. Azad gedəcəkdi. Zöhrəyə? Bilmirdi. Amma gedəcəkdi. Bu hekayə hamı üçün yaxşı bitməyəcəkdi. Hər işdə...bu işdə bir xeyir yox idi.
Azad iti addımlarla çıxdı həyətdən. Heç kimin vecinə deyildi, Azad nə qədər sevirdi.Heç kim bilmirdi. Azad bu bir ay da Laylanı tək qoymamışdı . Kaş Laylanın sualı. " Kim nə qədər sevir? " Onun sualı " Kimi sevirəm? " olaydı. Bəlkə onda 2 qadının arasından sağ çıxardı...

Səlim əlləri yanında Laylaya baxırdı...o uşaq idi...gəlinciyi üçün dava edəcəkdi

" Sən məni sevirsən Layla..."

Layla Xəzridən uzaqlaşıb Səlimə baxdı.

" Sən Xəzriyə sarıldın. Mən səninçün hər şeyi etməyə hazırkən sən ona sarıldın."

Səlimin qırıq-qırıq çıxan səsi...çox şey deyirdi. Acı, sevgi, inciklik...

" Sən şimşək çaxanda mənə sarılmışdın. İndi isə ona."

" Güvənini yox edəcək nə etdim Layla..."

Azadın kölgəsi yenidən yaxınlaşırdı. Səlimi qolundan tutub