b gülümsədi
" Əlbəttə yaxşıyam." Layla bunu özünə deyirdi . Özünü inandırmaq istəyirdiki yaxşıdı.
" Yaxşı deyilsən."
" Sən yanımdasan, necə pis ola bilərəm Xəzri?"
" Sən yaxşı ol əzizim. "
-----------------------------------------
Səlim çarpayıya özünü atdıqdan sonra gözyaşlarını tuta bilmədi. Axı o düşünmüşdü ki ana qayğısını Layla da tapacaq. Amma olmadı. O Xəzriyə layla oxumağı seçdi. Sinəsindəki boşluq, tərifi imkansız bu hiss, bu narahatlıq, bu nigaranlıq. Səlim içindəki alovu necə söndürəcəkdi. Burnundakı sızıltı, göynəmə nə vaxt keçəcəkdi. Axı Səlim sevgisini necə unuda bilərdi. Qapının taqqıltısıyla üzünü silib, yerində dikəldi
Zöhrə çarpayının kənarında oturub qardaşının əlini tutdu
" Sakitləş Səlim. "
" Sakitəm. Sən Azadla maraqlan."
" Siz ikinizdə yaxşı deyilsiniz. Bunu özünüzə etməyin."
" Dedimki get Zöhrə!"
Zöhrə səssiz sədasız otaqdan çıxdı.
Səlim indi tək qalmalıydı.
-----------------------------------------
Zöhrə Azadın qarşısında oturub sözə başladı
" Gedib boyunun ölçüsünü aldın?"
" Zöhrə sən bilirsən ki səndən ayrılmaq istəmirəm."
" Bilirəm. Ümid edirdimki o qız Səlimi incitməz."
" Layla da haqlıdı. Görünüşdə Xəzri doğru adam kimi görünür. "
" Daha qardaşımı o alçağın yanına qoymaram. "
" Kaş Layla Səlimə qayıda. "
" Utanmaz qadın hər gün biriylədi."
" Kifayətdi Zöhrə! Dedimki Laylanın günahı yoxdu! "
Azad yerindən qalxıb pilləkənlərə tərəf keçdi.
Zöhrə üzündəki qələbə gülüşü getdikcə daha çox yayılırdı...telfonu əlinə alıb nömrə yığdı
" Aferim Xəzri. Sən əla iş çıxardın. Bilirdimki o uçuruma səni göndərmək lazımdır. İndi o qızı özünə tam bağla...bağlaki sən gedəndə məhv olsun. O qədər asan deyil Zöhrə Səfərovanı ağladıb...əziyyətsiz ölmək."
Zöhrə özünə haqq qazadırmalıydı...əgər Layla Azadı ondan almağa çalışmasaydı Zöhrə bunu etməzdi.
Xəzri telfonu cibinə qoyub, çarpayıda yatan Laylaya baxdı. Necə onu qoyub gedə bilərdi...axı Zöhrə yalan demişdi. İlk sevgisi...Zöhrə. ..demişdiki ona geri gələcək gəlmədi. İndi