n bilmədiyi yerə aparardım. Biz elə hüzurlu yaşayardıqki. Öz axmaqlığım...Zöhrə sevgim, məni buralara gətirdi. Bağışla."
Xəzri bu evə sıxışmırdı. Nə edəcəyini bilmirdi. Zöhrəyə zəng vurmalıydı. Hə etməli olduğu bu idi. Telfonu qulağına tutub səbrsizliklə ayağını yerə döydü.
" Dedim axı mən zəng vuracam. Sən birdə mənə zəng vurma."
" Bu axrıncı zəngdi. Mən daha nə sənə zəng vuracam nə də sənin zənginin məni zəhərləməsinə icazə verəcəm. Mən Layladan ayrılmayacam. Sən yalan dedin. Sən mənə qayıtmayacaqsan bilirəm bunu."
" Xəzri sən başını itirmisən?! Səni axmaq."
Zöhrə dişlərinin arasından ilan kimi fısıldayırdı.
" Xəzri bax dediyimi edəcəksən. Səndən ilk dəfədi kömək istəyirəm."
" Sənə kömək etmərəm mən. Sən məni yox Azadı seçib getdiyində mənim üçün bitdin. Sən onun pulunu, adını, soyadını seçdin."
" Məni sevdiyini, ikimizdə yaxşı bilirik. "
" Sevmirəm. Mən Laylanı sevirəm. Onu tək qoymayacam. Öz zəhərində boğul xanım Səfərova..."
Xəzri telfonu söndürüb cibinə qoydu. Daha Zöhrənin kuklası olmayacaqdı. Laylanı götürüb gedəcəkdi. Evləndikdən sonra onlara heç kim qarışa bilməzdi. Xəzri xəsis davranacaqdı. Səlimi, Azadı, Zöhrəni düşünməyi kənara qoyacaqdı. Sadəcə özüylə Laylasını düşünəcəkdi. Xəzrinin telfonu yenə titrəmə başladı. Ekrana baxmadan telfonu açdı
" Yenə nə var Zöhrə?"
" Bunu edə bilməzsən Xəzri. Məni yarı yolda qoya bilməzsən. Mən Laylaya hər şeyi deyərəm."
" Mən də Azada deyərəm. Onsuzda bezib səndən.2 gün sonra özüne məhkəmə də taparsan."
" Amma Layla sənə geri dönməz. Səlimə qayıdar. Səndə hekayənin ortasında yox olub gedərsən."
" Mən səni necə sevə bilmişəm Zöhrə..."
" Sən məni hələ də sevirsən Xəzri. Laylaya olan sevgin, mənim qoxumu duyana qədərdi."
Xəzri telfonu özündən uzaqlaşdırıb,, gözlərini yumdu...
" Sən yoxsan Zöhrə. Sənin mənim həyatımda yerin yoxdu. Sən şeytansan."
" Sadəcə aşiqəm..."
" Azada?"
" Yox Xəzri. Sualın cavabı səndən asılıdı.Dediyimi edəcəksən elə deyil?"
" Əlbətdə etməyəcəm."
Xəzri telfonu söndürüb kənara