fırlatdı
Zöhrə telfonu əlində sıxıb nəfəsinu çölə verdi.
" Hələ də məni sevirsən Xəzri. Bunu özün ifşa etdin, kimi sevdiyimi soruşaraq."
Xəzri əliylə saçınl darayıb Laylanın yanından çıxdı.
" Yox Xəzri sən onu sevmirsən. Sən Azad kimi iki qadının arasında qalmayacaqsan."
Xəzri özünə qəzəbli idi. Necə düşmüşdü bu səhvə necə inanmışdı Zöhrəyə...
Axı Laylanı tanısa qəbul etməzdi. Azadın vurulduğundan xəbər tutandan sonra Zöhrə zəng vurub Xəzriyə nələr demişdi. Ah qadın sən necə təhlükəlisən. Xəzri qərar vermişdi. Bu oyuna qoşulacaqdı. Qisasmı istəyirdi Zöhrə. Onda qisas görəcəkdi.
Layla oyanıb yerində oturdu. Düşündüklərini başından atmalı və Xəzriylə xöşbəxt gələcəyini düşünməli idi. Üzünə yerləşdirdiyi gülüşlə yerindən qalxdı. İndi Xəzriylə hava almaq üçün çıxmalıydı.
Zöhrə həm əsəbi idi həm də inanırdıki qələbə onundu. Zöhrə əmin idi ki Laylanı məhv edəcək. Zöhrənin gülüşü o vaxt donduki, çiynində birinin nəfəsini hiss edirdi..Hər bir hekayənin pis obrazları vardır. Olmalıdır. Bu qanundur. Hamı yaxşı ola bilməz bir hekayədə amma hamı pis ola bilər. Aranı qarışdıracaq, yalanlar söyləyəcək olan pis obrazlar hekayənin xilasedicisidi. Hər yerdə var onlardan...hər bir hekayədə...

Zöhrə üzünə solğun gülüş qondurub geriyə döndü. Qoxusundan hiss etdiyi kimi Azad idi.

" Kiminlə danışırdın?"

Azadın səsində əsəb yox idi.

" Aynurla...O mənim üçün narahatdı."

Azad təsdiq mənasında başını aşağı yuxarı tərpətdi.

" Səlimlə danışa bildin Zöhrə? "

" Yox danışmaq istəmədi. Sən necə?"

" İndi gedib danışacam."

Azadın telfonunun zəng melodiyası bütün zala yayıldı. Ekrana gördüyü ad Azadı az-çox təəccübləndirmişdi. Azad Zöhrənin qoluna ehtiramla toxunub, şüşə qapıdan arxa həyətə doğru irəlilədi.

" Eşidirəm Xəzri. "

" Salam Azad."

" Salam. "

" Azad biz mütləq danışmalıyıq."

" Layla yaxşıdı? "

" O yaxşıdı. Mənim səninlə danışmalı olduğum çox vacib mövzü var. "

Azad saatını yoxladıqdan sonra danışmağa başladı.

" Bu gün daha