təlaşlı gəlirdi."

" Kim bilir neyniyib."

" Məncə vacib məsələdi."

" Əgər getdiyini deməyəcəksə mənim üçün vacib deyil."

" Çox bilirsən sən."

" Otaqdan çıxacaqsan yoxsa mən çıxardım?"

" Otaqdan çıxacaqsan yoxsa qolundan tutub mən çıxardım?! Yığışdır özünü Səlim.Qızlar səndən daha dözümlüdü."

" İmkan verəcəksən yatım. Atam kimi başımın üstündə dayanıb..."

" Öl burda."

Azad otağın qapısını çırpıb öz otağına getdi.
-----------------------------------------
Nəhayət ki Xəzrinin gözlədiyi vaxt gəlmişdi. Xeyli hündür və böyük binanın qapısından içəri keçib geniş dəhlizdə addımladı. Sol tərəfində qalan divarda boydan boya "Səfərov" yazılmışdı. Göz oxşadıqca boğazına ilan dolanmış qartal fiquru hər küncdə var idi. Yox Xəzri səhv fikirləşirdi, bunu özü də anladı. İlan dolanmamışdı, sarılmışdı. Liftdə minib Azadın yazdığı mərtəbənin düyməsini sıxdı. Liftin dayanması təxmini 3 dəqiqə vaxt almışdı. Liftin qapısı açıldıqda Azad orda idi

" Doqquza 15 dəqiqə var Xəzri. Səni belə tələsdirən hər nədisə diqqətimi cəlb etdi."

Azad əliylə yolu göstərib irəliləməyə başladı. Sol tərəfdə masanın arxasında dayanan xanımın isti gülüşü Xəzriyə yönlənmişdi. O da fərqində idi.
Azad qapını açıb Xəzrinin keçməsini gözlədi.

" Keç əyləş."

" Sənə danışacağım hadisə 2 il əvvəldən başlayıb."

"..."

" Ətrafında ən yaxınında bir ilan var Azad. O ilan heykəldəki kimi qartalın boynuna sarılmayıb...o ilan sənin boynuna dolanıb. 2 il əvvəl də mənim boynumda idi. Hələ də yaxşı nəfəs ala bilmirəm."

"...."

" Mənim Laylanın həyatına girməyim, bu olanlar...qismət ya da təsadüf deyil. Hamısı planlıdı..."

Gurultuyla açılan qapı, Xəzrinin sözünü yarımçıq qoydu

Zöhrə təlaşla içəri girib, gah Azada gah da Xəzriyə baxırdı.

" Zöhrə?! Nə olub?"

" Səlim...Səlim xəstəxanadadı."Azadın indiki vəziyyəti, Səlimin əvvəlki vəziyyəti idi. Ağ xəstəxana dəhlizləri...həyatdan daha çox ölümə aparan yol kimi idi. Zöhrənin yalançı gözyaşları dayanmaq bilmirdi.