Layla."

" O yatdı. Axı getməyinə niyə icazə verdin?"

" Hansının? "

" Hər ikisinin. "

" Getmək istədilər."

" Xəzri dediki hər şeyi Azaddan soruş...nəyi soruşum?"

Azad üzünü Laylaya çevirdi

" Sadəcə bir nəfər məğlub oldu. Bilirsən kim?"

"...."

" Mən.Mən Layla."

"...."

" Sənə Səlimin yanına get dedim. "

" Bağışla...Azad. "

" Get Layla. Daha get.Gözümün önündə dayanma."
Layla Azadın otağına tərəf gedirdi. Amma hələ də üzü pəncərəyə tərəf olan Azada baxırdı. İnsan sevirsə savaşar...insan çox sevirsə vazkeçər.Sevdiyi bu vazkeçişdən xöşbəxt olacaqsa qalmaz. Layla Azadı sevsəydi...indi onlar həd şeydən uzaqda idilər. Azad onda heç kimi fikirləşməzdi. Kaş Layla bilərdi.Azadın onu nə qədər sevdiyini bilərdi. Bəlkə onda bir şansı olardı.

Azad başını iki tərəfə yellədi. Sanırdıki bununla düşüncələrdən xilas olacaq.

Layla bilmirdiki nə etsin. Nə olacağını da bilmirdi...bu dəfə daha çarəsiz idi...
-----------------------------------------
Səlimi Azad evə gətirmişdi.Layla isə öz evinə getmişdi. İndi hər üçü düşünməliydi.

Bəs Zöhrə...Zöhrə indi heç olmadığı qədər yaxşı hiss edirdi. Kənarda durub baxırdı. Qayanın üstündə oturan oğlanı çox yaxşı tanıyırdı. Bu Xəzri idi...onun Xəzrisi...nəinki Laylanın. Sakitcə yanında oturdu. Xəzri inanmırmış kimi əyilib dəfələrcə Zöhrənin üzünə baxdı

" Zöhrə? "

"Mən demişdim axı qayıdacam.Bu belə olmalıdı Azad. Sənin yanında Layla ola bilməz."

" Niyə gəlmisən? Azad qovdu? "

" Mən sənə qayıtdım."

" Mənə? Mən daha qalmamışam Zöhrə. Sən məndən geriyə heçnə qoymamısan. Məni özünə aşiq etdin sonra getdin . Məni Laylaya aşiq etdin o da getdi. Mənə gəlməmisən...sənin gedəcək yerin qalmayıb."

" Biz hər şeyi keçmişdə qoyub xöşbext ola bilərik."

" Bilmərik. Məni sevməyən biriylə xöşbəxt ola bilmərəm."

" Səni sevirəm. "

" Zöhrə...yalan deyirsən Zöhrə.Məni incitməkdən yorulmadın. Mən yoruldum. Səndən saxta sevgindən çox yoruldum. Gəldiyim yerə bir bax. Mən paramparçayam Zöhrə.